Het broeit in 'Onder mijn huid'

Van de Crime Compagnie kreeg ik het nieuwe boek van Marijke Verhoeven om te recenseren. Waarvoor dank!

Eerder las ik van Marijke Verhoeven de boeken over Nina op het eiland Kenning: De beproeving, De laatste adem en Het geschenk.

Naar Onder mijn huid was ik erg nieuwsgierig nadat ik de flaptekst had gelezen. Als ik het goed heb begrepen is het boek al eerder -in 2013- uitgegeven.

Alleenstaande moeder Julia Kroonenberg verliest zichzelf in een onstuimige affaire met de charmante Mike Farrell, tot ze ontdekt dat hij zich bezighoudt met duistere zaken. Wanneer Mike op mysterieuze wijze verdwijnt, gaat Julia samen met Mike’s broer Connor naar hem op zoek. Een zoektocht waarbij ze haar eigen leven in gevaar brengt.

De stijl van Marijke Verhoeven wordt omschreven als een combinatie van spanning, romantiek en humor. In Onder mijn huid komt deze stijl goed tot uiting. Een heerlijk verhaal, waarin je meeleeft met Julia, die weer verliefd wordt na een moeilijke periode. Alles aan Mike lijkt te kloppen, maar toch ook weer niet. Dan komt ook nog de broer van Mike op de proppen. Het is een heerlijk verhaal, waar de liefde lijkt te broeien.

Daarbij vind ik het leuk dat het boek zich in het noorden van Nederland afspeelt. Als je –net als ik in het noorden woont – spreekt het verhaal nog iets meer tot je verbeelding, omdat je het gebied kent.

Een aanrader vind ik het! Weer anders dan de eerdere boeken die ik las van Marijke Verhoeven, maar ze schrijft fijn en het leest heerlijk.

In januari 2020 verschijnt Onderschat en in het najaar van 2020 Onder invloed. Wat mij betreft twee boeken om naar uit te zien!

De stilte van de witte stad. Oorverdovend goed!

De laatste tijd heb ik de Spaanse auteurs al meer en meer ontdekt. Maria Duenas en Julia Navarro staan als romans naast de thrillers van Dolores Redondo in de kast. De Spanjaarden hebben een voor mij fijne schrijfstijl. Erg nieuwsgierig was ik dan ook naar het boek van Eva Garcia Sáenz de Ururi.

Tasio Ortiz de Zárate is een briljante archeoloog die twintig jaar geleden werd veroordeeld voor een reeks bizarre moorden in het rustige stadje Vitoria. Hij staat op het punt voor het eerste de gevangenis te verlaten, als de misdaden weer beginnen: in de kathedraal van Vitoria wordt een jong stelletje gevonden, naakt en om het leven gekomen door bijensteken in hun keel. Niet veel later wordt er in de Casa del Cordón, een bekend middeleeuws gebouw in de stad, een ander koppel vermoord.

De jonge inspecteur en profiler Unai López de Ayala - beter bekend als Kraken - wil niets liever dan meer moorden voorkomen, maar een recente tragedie in zijn eigen leven maakt het hem moeilijk om deze zaak te behandelen als alle andere. Zijn onorthodoxe werkmethode wekt bovendien ergernis bij zijn baas. De tijd begint te dringen en de dreiging wordt alsmaar sterker: wie volgt?

Op de achterflap wordt de volgende omschrijving van het boek : “Als je wilt genieten en lijden – genieten omdat het zo spannend is en lijden omdat je niet nog sneller kunt lezen – dan is De stilte van je witte stad je boek”-Qué Leer.

In de omschrijving kan ik me helemaal vinden. Een geweldig boek! Het verhaal zit ingenieus in elkaar. Verleden en heden lopen door elkaar en als het verleden het heden inhaalt volgt een onverwachte ontknoping.

Een thriller waarin de hoofdpersonen Unai, Estibaliz en commisaris Alba goed zijn uitgediept. Naast het spannende verhaal loopt het verhaal van hen en leer je ze als lezer beter kennen. Het feit dat het verhaal zich in Baskenland, Spanje afspeelt, was voor mij als Spanje liefhebber nog een bonus. Alsof je met de Uani en zijn mensen meeloopt door het verhaal.

Veel wil meer wil ik eigenlijk niet prijsgeven van het verhaal. Je moet het gewoon zelf lezen!

De stilte van de witte stad is deel 1 van een trilogie. Het tweede deel De riten van het water komt half november 2019 uit.

Vilein

Als de man van Julia dood wordt aangetroffen, wordt voor Julia het gezegde 'Het leven begint bij veertig' waarheid. Na jarenlange onderdrukking voelt ze zich eindelijk bevrijd. Een reeks ongrijpbare gebeurtenissen zet haar leven echter op zijn kop. Vertwijfeld vraagt Julia zich af wat haar rol in het geheel is. Wanneer het verleden het heden inhaalt en ze de ontbrekende puzzelstukjes van haar traumatische jeugd kan invullen, wordt ze opnieuw het slachtoffer van een vilein persoon.

Julia is al jaren getrouwd met Fred. Een liefdevol huwelijk is het niet, maar Julia voegt zich naar de wensen van Fred. Ze heeft geen keus. Als Julia ’s ochtends na een feestje bij haar en Fred thuis, haar man dood aantreft staat haar wereld op de kop.

Ze begint met het schrijven in een dagboek. In het dagboek vertelt ze haar verhaal en richt zich tot haar verdwenen zusje Sophie. Of Sophie nu echt haar verdwenen zusje is of haar denkbeeldige zusje is voor Julia zelf niet helemaal duidelijk.

Na de dood van Fred gaat er voor Julia een wereld open. Ze ondergaat een uiterlijke metamorfose en gaat voor het eerst werken. Het blijft onduidelijk hoe Fred om het leven is gekomen, ook na onderzoek van de politie. Wel gebeuren er onverklaarbare dingen. Niet alleen bij haar maar ook in haar werk. En, ze blijft zich afvragen Sophie nu wel of niet echt heeft bestaan. En of haar herinneringen haar niet bedriegen.

In het verhaal wordt de persoon Julia uitgebreid omschreven. Haar gevoelens, gedachten en twijfels nemen je als lezer aan de hand lijkt het. In welke maten beïnvloeden herinneringen uit je jeugd je toekomst en hoe ga je daar meer om.

Een  mooie psychologische thriller waarin Marcella Kleine een mooi gelaagd verhaal neerzet, wat je tot nadenken stemt. Zij is daar wel ontzettend goed in! Gelukkig heb ik nog niet alle boeken van Marcella gelezen, er is nog meer fijns voor later.

Binnenwereld.

Zes jaar na het verongelukken van haar man geeft de jonge weduwe Lynnette zich over aan een nieuwe liefde, al blijft het onverwachtse verlies van haar echtgenoot een gapende wond waarover zij moeilijk kan praten. De ernstig gedragsgestoorde Jordy is veroordeeld tot jeugd-tbs en wordt behandeld in een gesloten kliniek. Wanneer zijn moeder overlijdt, leest hij in haar dagboek wat zij al die jaren voor hem verborgen heeft gehouden. Ondanks zijn verdriet brengt het hem ook iets goeds.
Als de wegen van Lynnette en Jordy elkaar kruisen, wordt zij met een pijnlijke waarheid geconfronteerd die haar in staat stelt kritisch naar zichzelf te kijken.

Marcella Kleine  werkt met mensen die door psychische problemen zijn vastgelopen en delicten hebben gepleegd. Daarnaast schreef ze een aantal psychologische thrillers en spannende romans: Vilein, Souvenir, Schemergebied, Schijnvertoning en De Voltooiing.

Het boek Binnenwereld is mijn eerste kennismaking met het werk van Marcella Kleine. Een persoonlijke ontmoeting met haar wekte mijn interesse voor haar boeken. Binnenwereld ben ik als eerste van haar boeken gaan lezen, omdat de beschrijving me aansprak. Mede door mijn werk ben ik geïnteresseerd in een onderwerp als TBS en tijdens onze kennismaking spraken Marcella en ik over dit onderwerp.

Nu dan over het boek. De omslag spreekt me niet direct aan en ik zou het boek dan ook niet zo snel oppakken in de boekhandel, maar dat is puur een kwestie van persoonlijke smaak. Na het lezen van het boek vind ik de omslag wel passen bij het verhaal.                                 Het verhaal boeide me direct en gedurende het lezen wilde ik weten hoe het boek verder ging, maar ook niet te snel lezen, omdat ik het dan uit zou hebben. Voor lezers is dit niet een onbekend verschijnsel denk ik.  

Als lezer word je meegenomen in het leven van Lynette, die nog steeds rouwt om het verlies van haar man. Ze wordt tegen haar verwachting in verliefd en het lijkt of ze zich eraan over geeft en een nieuwe start wil maken, toch komen er heel kleine scheurtjes in haar vertrouwen. Niet alleen het vertrouwen in anderen maar ook in haarzelf.Tussen de hoofdstukken over Lynette door, wordt het verhaal gesponnen van Jordy, die in een instelling verblijft voor jeugd TBS. De gedachten en gevoelens van Jordy worden zo beschreven, dat je met hem meeleeft en hem soms bijna begrijpt. Iemand doet slechte dingen, maar hoe komt iemand daartoe?

Lynette en Jordy kruisen elkaars pad op een bijzondere wijze, die ik niet zou hebben bedacht en waar ik ook niet te veel van prijs kan geven.

Binnenwereld is een boek wat je moet lezen. We maken allemaal wel eens verkeerde keuzes ingegeven door gedachten en gevoelens. Zo ook Lynette en Jordy. En toch kunnen ook die keuzes weer leiden tot iets goed, al is het maar iets heel kleins.

Een aanrader vind ik het! En zelfs zo dat ik inmiddels ook de thriller Vilein van Marcella Klein heb gekocht en als volgende ga lezen.

Leven en overleven

Drie Spaanse zussen emigreren begin twintigste eeuw naar de VS, waar ze het restaurant van hun overleden vader overnemen. Aanvankelijk verzetten ze zich tegen de manier van leven in New York, maar algauw beseffen ze dat ze alleen kunnen overleven als ze het restaurant ombouwen tot een variétéclub. Het krijgt de naam ‘De dochters van de kapitein’. Ieder van de drie dochters beleeft daarbij haar eigen avonturen…

De dochters van de kapitein is het fascinerende verhaal van emigranten die willen terugkeren naar hun geboorteland maar door omstandigheden gedwongen worden in het land van hun bestemming te blijven. Het is een verhaal van vallen en opstaan, van geluk en tegenspoed, van doorzetten en volhouden. En een verhaal van drie sterke vrouwen, ieder met haar eigen karakter, met samen één doel voor ogen: overleven in een bruisende stad vol vernieuwingen, en zelf opnieuw beginnen.

Het verhaal speelt zich af in de jaren '30 in New York en dan in het deel van New York waar de immigranten leven, wonen en werken. De personages worden zo beschreven dat ze voor mij gingen leven.

Het is niet een verhaal waarin alles van een leien dak gaat. Het is mooi om te zien hoe de dochters hun weg vinden in hun nieuwe thuisland. Hoe ze de liefde ontdekken en door schade en schande wijs worden. Je krijgt als lezer een blik in de wereld van de immigrant. Men blijft toch aan het thuisland Spanje denken ook al wordt het een ideaalbeeld wat men zelf schept. De schrijfstijl van Maria Duenas vindt ik persoonlijk mooi en dat gecombineerd met het verhaal het boeide me dan ook van de eerste tot de laatste pagina!

Een duister pad; tussen waan en waanzin.

Faye van Laar woont al sinds haar vroege jeugd in psychiatrische inrichting Groot Loenen op de Veluwe. Haar vader is er directeur, maar ze is ook patiënt, en samen met een vijftal medepatiënten vormt ze een ongebruikelijke familie.

Nieuw in de familie is Emilie, die aan achtervolgingswaanzin lijdt sinds haar vriend Steven werd vermoord. De daders hebben het nu op haar gemunt, beweert ze. Faye wil haar geloven, ze weet hoe het is met onzekerheden te leven, en probeert te helpen door zelf op onderzoek uit te gaan.

Ze ontmoet rechercheur Simon te Bresser die de zaak evenmin kan laten rusten, ondanks de conclusie dat Steven zelfmoord pleegde onder invloed van antidepressiva. Als Emilie ineens spoorloos verdwijnt, bundelen Faye en Simon hun krachten en ontstaat een onwaarschijnlijk speurdersduo.

Het is geen nieuw gegeven dat ik een fan ben van de boeken van Corine Hartman. Als geen ander schrijft zij in een diverse stijl haar thrillers. De Vivaldi serie, Jessica Haider serie, de Nelleke de Winter serie en de serie rondom de IJsselmoorden. Allemaal anders maar allemaal fijne thrillers!

Nu een boek waaruit een nieuwe serie gaat volgen en wel rond het duo Faye en Steven te Bresser. Faye is een patiënte die lijdt aan borderline en woont in een inrichting waarvan haar vader de directeur en haar behandeld arts is. Knap hoe wordt beschreven wie Faye is, met een herkenbaar vleugje humor van Corine Hartman. Niet alleen wordt beschreven hoe Faye op speurtocht gaat naar Emilie, maar ook hoe ze omgaat met de afwezigheid van haar moeder. Simon te Bresser is rechercheur en ietwat teleurgesteld omdat hij niet verder kan en mag in een moord-/zelfmoordonderzoek. Als dan patiënte Emilie verdwijnt en blijkt zij een link heeft met zijn stopgezette onderzoek. Samen met Faye gaat hij door met zoeken naar Emilie. Dan blijkt dat zo te zijn dat een aantal mensen meer heeft te verbergen dan gedacht. Ook Faye doet een ontdekking waar zij niet goed raad mee weet.

Een bijzonder mooi geschreven boek. De personages uit de ‘familie’ van Faye komen gaan leven. Faye en Simon worstelen beiden op hun eigen manier met het leven. Uiteindelijk zijn ze samen sterk. Een mooi duo en ik ben nu al benieuwd naar het vervolg op dit boek.

Weerzin!

In eerdere blogs kwamen de boeken van Bernard Minier al aan de orde en het is dan ook geen nieuws dat ik een fan ben van deze schrijver. Erg blij was ik dan ook met inmiddels het vijfde deel uit de reeks boeken met commandant Martin Servaz, genaamd Weerzin. Ook dit vijfde boek heeft weer een bijzondere coverfoto, die in de lijn van de andere delen past; een oog van een dier.

Het is 1993 en Martin Servaz staat aan het begin van zijn succesvolle carrière. Hij raakt als kersverse agent verwikkeld in de spraakmakende en onopgeloste zaak van de dood van twee zussen die geobsedeerd waren door een misdaadschrijver. Vijfentwintig jaar later kruist diezelfde misdaadschrijver nogmaals Servaz’ pad en krijgt de zaak een zeer onheilspellend vervolg…
Het boek is opgedeeld in 3 delen; Prelude 1988, 1993 en 2018. In het eerste deel maken we kennis met de twee zussen Alice en Amber, in het tweede deel worden deze zussen in een vreemde setting dood aangetroffen. De moord op de twee zussen wordt door een verdachte bekend. In 2018 wordt er nog een moord gepleegd die samen lijkt te hangen met de dood van de meisjes.

Hoewel er een bekentenis is van een verdachte heeft Martin Servaz altijd het gevoel gehad dat de zaak niet is afgesloten. Dat lijkt in 2018 ook zo te zijn, maar het is nogal een lastige zaak om de kwestie rond te krijgen. Daarbij komt het leven van Servaz zelf ook in gevaar terwijl wordt getracht de zaak op te lossen.

Bijzonder aan dit boek uit de serie vond ik dat we als lezer een kijkje in het verleden van Servaz kregen. Hoe hij zijn carrière bij de politie is begonnen en waar hij mee te maken kreeg. Ook lezen we hoe de eerste jaren van zijn huwelijk met de moeder van zijn dochter Margot waren en hoe de relatie met zijn vader was. Dit inkijkje geeft een bijzonder tintje aan het boek.

Voor mij wederom een fijn boek uit de serie rond Martin Servaz. Een aanrader net als de andere delen. Vraag is nu alleen….komt er nog een deel. Ik hoop van wel!