Mag ik van jou.....? Dat is de vraag die je meestal stelt bij het
kwartetten, die vraag stel ik nu niet.
Waar het nu om gaat is een kwartet van gelezen boeken. Een
internationaal geheel, twee Scandinavische thrillers, een Nederlandse thriller
en een Nederlandse roman.
De Minnares van Camilla Grebe.
Niet eerder las ik iets van deze schrijfster
dus ik was wel benieuwd naar haar schrijfstijl. De flaptekst had mijn
nieuwsgierigheid gewekt.
Emma Bohman ontmoet in de winkel waar ze werkt
de charmante Jesper Orre. Ze raakt tot over haar oren verliefd, maar de
zakenman staat er op dat hun relatie geheim blijft, en ze belooft niemand over
hun verhouding te vertellen. Twee maanden later wordt in de hal van een riante
villa het lichaam van een vrouw gevonden, zonder hoofd. De eigenaar van het
huis is spoorloos verdwenen, en de identiteit van de vrouw is een raadsel.
Het onderzoek naar de onthoofde vrouw dreigt al
snel vast te lopen, maar dan ontdekt inspecteur Peter Lindgren dat de zaak
opvallende gelijkenissen vertoont met een onopgeloste moord van tien jaar
geleden....
Op zich een
mooi gegeven, een geheime relatie, een moord en een rechercheur die niet
helemaal stabiel lijkt. Anders dan ik gewend ben van verschillende
Scandinavische schrijvers mis ik in dit boek de vaart in het verhaal. Er zijn
veel woorden nodig om stukjes van het verhaal te vertellen en het duurt lang
voordat er enige samenhang tussen de invalshoek van Lindgren en Bohman te
vinden. Het verhaal kon mij aandacht moeilijk vasthouden. Ik zal niet snel weer
iets van deze schrijfster te lezen pakken.
Rode Sneeuw van Jorn Lier Horst.
De schrijver
van Rode Sneeuw, wordt geroemd in de recensies die ik las. Het is het eerste
deel van de Wisting serie die in het Nederlands is uitgegeven.
Het kustlandschap is die herfst in een dichte
mist gehuld, van de vakantiehuisjes aan het loodgrijze water zijn de luiken
gesloten. Ove Bakkerud is van plan om hier nog eenmaal een rustig weekend door
te brengen voordat alles voor de winter wordt gesloten. Hij treft zijn huisje
echter in chaos aan, alles is door inbrekers vernield. En in het naastgelegen
huisje ligt een ernstig mishandelde, dode man.
Inspecteur William Wisting heeft al eerder
groteske moorden meegemaakt. Maar de wanhoop waarvan hij deze herfst in Stavern
getuige is, is nieuw voor hem. Alsof iemand alles te winnen en heel weinig te
verliezen heeft.
Het boek van deze – ook weer – Scandinavische
schrijver vind ik geschreven in de stijl van Elizabeth George. De
beschrijvingen van de personages en de sfeer deden me wat aan de boeken van
George denken. Toch ben ik niet enorm enthousiast over dit boek,hoewel de
schrijfstijl me wel aansprak.
De Johansons van Carla de Jong.
Van Carla de Jong kende ik wel als thrillerschrijfster
van onder andere Serpent. Een roman van haar had ik nog niet gelezen. Reden
waarom ik wel nieuwsgierig was naar haar nieuwe boek: de Johansons.
Anne groeit als slim meisje op in een liefdevol
arbeidersgezin waar ze zich een vreemde eend in de bijt voelt. Dan ontmoet ze
de welgestelde, ontwikkelde Johansons, en ze voelt zich meteen thuis bij dit
gezin. Ze raakt innig bevriend met Daphne, de dochter, en haar twee broers.
Samen worden ze volwassen, maar hun vriendschap, die meer en meer onder druk
komt te staan, strandt door een reeks dramatische gebeurtenissen. Dertig jaar
later kruisen de paden van de Johansons en Anne elkaar weer. Kunnen ze elkaar vergeven?
De Johansons is een familieroman, maar ook een verhaal over volwassen worden,
over familiebanden, ontworteling, jeugdillusies en de onvermijdelijke
desillusies die het ouder worden met zich meebrengt. Aangrijpend, ontroerend,
spannend, en vol geestige scènes: een verhaal dat je met weemoed uitleest omdat
de personages stuk voor stuk onder je huid zijn gaan zitten.
Een bijzonder boek waarvan ik niet echt weet
wat de impact op me is. Met te zeggen ‘dat de personages me onder de huid zijn
gaan zitten’, zou ik te ver gaan. Wel vind ik het een boek dat lekker weg
leest. De gevoelens van Anne bij de vriendschap die zich ontwikkelt en het
gezin waar ze deel van uit gaat maken zijn herkenbaar. Bij het lezen vraag je
je als lezer steeds af ‘wat is er toch gebeurd tussen deze vrienden?’ Langzaam
wordt er steeds mee bloot gegeven van wat er in het verleden is voorgevallen.
Dan wordt ook (pijnlijk) duidelijk waartoe misverstanden kunnen leiden, en zijn
die misverstand gevoed met een bepaalde bedoeling? Al met al best een fijn
boek.
In de familie van Joyce Spijker.
In verschillende bladen werd dit nieuwe boek
van Joyce Spijker geroemd. Haar
tweede boek, en erg genoeg had ik van haar debuut Spotlight nog nooit gehoord. Dus boek gereserveerd bij de bieb en
gaan lezen.
Spraakmakend familiedrama achter de schermen
van politiek Den Haag
Nina Satijn is een jonge fotografe, op zoek naar
haar plek in het leven. Ze is single na een lange relatie en vindt steun bij
haar oma Emma, die haar na de vroege dood van haar moeder voornamelijk heeft
opgevoed. Nina's vader Boudewijn, minister van Justitie en Veiligheid en bij
een volgende kabinetsperiode in de race voor het premierschap, heeft zich
tijdens de opvoeding nauwelijks om haar bekommerd en hertrouwde al snel met de
mooie Marsala. Als Nina op een dag bij Emma op bezoek gaat, vindt ze haar op de
grond in de woonkamer in haar huis in Wassenaar. Vermoord. Ze besluit alles op
alles te zetten om de dader te vinden en de dood van haar geliefde oma te
wreken.
Een lekker boek! Je zou er zo ook een
tv-serie van kunnen maken volgens mij.
Korte hoofdstukken – soms erg kort – die lekker weg lezen. Net als de
personages denk je te weten wie de dader is, maar dat blijkt een simpele
aanname. Leuk gegeven is, dat het verhaal zich afspeelt tijdens de verkiezingen
in Nederland, dezelfde periode waarin ik het boek las. Zoals gezegd een lekker
boek met een verrassend plot.
