3 jaar cel en TBS

Als de dertienjarige Jorge na een schooldag liftend naar huis gaat en bij een onbekende man in de auto stapt, kan hij niet vermoeden dat die gebeurtenis het verdere verloop van zijn leven zal bepalen. Zijn onhandelbare gedrag wordt van kwaad tot erger en hij belandt in de jeugdopvang en in gesloten internaten. Zodra Jorge de leeftijd van achttien bereikt, neemt hij zijn intrek in een daklozenpension in Rotterdam en begint een nieuw avontuur vol seks, drank en drugs. Als een stapavond met vrienden een dramatische afloop heeft, bereikt zijn leven een zwaar dieptepunt.


Als er in de media over TBS wordt geschreven is dat, in de meeste gevallen, negatieve berichtgeving. Er is iemand ontsnapt, of er is een misdrijf gepleegd door iemand die tot TBS veroordeeld is geweest.


Het verhaal van Jorge is anders. Bijna 3 jaar is hij als hij vanuit Colombia wordt geadopteerd. Zijn adoptieouders zijn goed voor hem, maar toch mist Jorge iets. Hij ervaart pijn, een pijn van leegte. De pijn overschreeuwt hij door steeds onaangepaster gedrag. Zo onaangepast dat hij niet langer bij zijn adoptieouders in het gezin is te handhaven.

Na een dramatische gebeurtenis, het plegen van een misdrijf, belandt Jorge in afwachting van zijn proces in verschillende inrichtingen.  


Uiteindelijk wordt hij veroordeeld tot 3 jaar cel en TBS. Wil hij ooit zijn leven weer op de rit krijgen dan moet hij de behandeling in het kader van TBS, goed doorlopen.


Het verhaal van Jorge raakte me diep. Als klein jongetje al voelen dat je anders bent en je niet kunnen hechten aan mensen. Niemand wordt als slecht mens geboren. De omstandigheden waarin je verkeert leiden daartoe. Het is natuurlijk niet goed te praten wat Jorge heeft gedaan. Wel ga je dingen begrijpen gaandeweg het verhaal. En nog belangrijker Jorge gaat het zelf ook begrijpen en inzien dat hij zal moeten veranderen. En dat hij hulp van anderen moet leren accepteren in dat nieuwe leven. Bij hem is dat gelukt.

Een bijzonder verhaal, opgeshreven door Jorge zelf en Marella Kleine. Een verhaal dat moet worden gelezen door veel mensen. Als lezer krijg je een inkijkje in de behandeling en hoe het leven daar toe gaat. En niet onbelangrijk, dat het ook goed kan komen en iemand een nieuw leven kan opbouwen.

Cirkel van het kwaad; de hattrick van Linda Jansma

Van de Crime Compagnie ontving ik een recensie exemplaar van Bloedband. Waarvoor hartelijk dank!

Cirkel van het kwaad is de trilogie van Linda Jansma, waarin Jules Declerck de hoofdpersonage is. Jules is officier van justitie. Al op jonge leeftijd is haar moeder verdwenen en haar broer Remi is veroordeeld voor de moord op haar vader. De moord op haar vader is inmiddels 20 jaar geleden, maar de ware toedracht lijkt nog steeds niet helder.  In Schaduwkinderen en Uitverkoren heeft de lezer al kennisgemaakt met Jules. Haar broer Remi is inmiddels ook niet meer in leven en de sekteleider Elijah Schillinger, die het pad van Jules kruist, lijkt meer van haar leven en verleden te weten.

In het derde en laatste deel Bloedband krijgt officier van justitie Jules Declerck op haar werk te maken met de dood van de vijftienjarig Amber, die ogenschijnlijk het slachtoffer werd van grooming. Jules heeft al snel het vermoeden dat er iets heel anders speelt. Als haar ex - misdaadjournalist Harry Simones - anonieme tips over de zaak ontvangt, raken ze beiden verstrikt in de duistere plannen van Elijah Schillinger. Wat weet de charismatische sekteleider eigenlijk over Jules' verleden? En wat weet hij over de verdwijning van Jules' moeder?


Na de eerste twee delen was het ongeduldig wachten op het derde en laatste deel: Bloedband. Door omstandigheden liet dit deel op zich wachten. Het schrijven van dit deel viel Linda niet gemakkelijk zo is te lezen in het nawoord van Bloedband.


Als lezer merkt je niets van de strijd om dit laatste deel te voltooien. Vanaf de eerste pagina laat het verhaal je niet meer los. Het is alsof Jules in een achtbaan van gebeurtenissen en ook gevoelens belandt. De gebeurtenissen volgen elkaar in hoog tempo op, je denkt te weten hoe het zit en dan gebeurt er weer iets. Jules en het team lijken geen grip te krijgen op dit alles. Harry Simones, gaat ondertussen zijn eigen gang met behulp van zijn vriend Amir. Langzamerhand ontdekt ook hij hoe waar Elijah Schillinger toe in staat is en wat zijn met Jules is. 

Ingenieus wordt ontrafeld hoe het verleden van Jules in elkaar steekt. Ontzettend knap gedaan en met veel emotie (vooral vanuit de personage van Jules) geschreven. Niet alleen de lezer leert Jules kennen, maar ook Jules leert zichzelf en haar verleden kennen.

Linda Jansma heeft zichzelf met deze trilogie nog maar weer eens op de kaart gezet als Nederlands thrillerschrijfster. Drie delen die allemaal goed zijn geschreven, maar dit laatste deel is wel heel goed geschreven. 


Als je de trilogie nog niet kent, dan mag je jezelf gelukkig prijzen; je kan ze dan immers nog alledrie lezen! Ik zou ze zeker gaan lezen. Ze zijn geweldig goed!

Jussie flikt het weer!

Al meer dan tien jaar is Assad een mysterieuze, drijvende kracht binnen afdeling Q, maar een kettingreactie aan heftige gebeurtenissen brengt hem op de rand van de totale ineenstorting. Alleen Rose kan hem helpen bij de ontcijfering van de duistere demonen die door de berichtgeving van de Spaanse journalist Joan Aiguader over de tragische dood van een vluchteling tot leven worden gewekt.

Met Assad in het centrum begint een zenuwslopend aftellen naar de
ultieme catastrofe in het hart van Europa, meedogenloos gedirigeerd door de Iraakse beul Ghaalib. Tegelijkertijd schudt afdeling Q op zijn grondvesten door de dood van een centrale collega en door een wanhopige poging om een compromisloze, moordzuchtige handeling van een in zichzelf gekeerde, gestoorde jongen te verijdelen.

In de strijd om mensenlevens te redden en een einde te maken aan Assads traumatische dilemma’s worden Carl Mørck en de rest van afdeling Q het oog van de orkaan in geslingerd, waar niemand wordt ontzien om drastische beslissingen te nemen en met alle ter beschikking staande middelen in actie te komen.


Het was even wachten op dit deel van de Q-serie. In 2017 kwam Selfies uit en nu dan pas Slachtoffer 2117.

Het verhaal start met de journalist Joan Aiguader die op zoek is naar een verhaal om zijn carrière als journalist weer leven in te blazen. Met zijn verhaal over de tragisch dood van een vluchteling lijkt dit te slagen, maar tegelijkertijd roept hij zonder dit te weten veel ellende over zich af. 


Dan is er nog een jonge jongen, hij is verslaafd aan gamen en vult daar zijn dagen mee.
Tot hij het artikel van Joan Aiguader onder ogen krijgt. Er gaat bij hem een knop om en hij komt als het ware in opstand. 


In alle voorafgaande delen vroegen we ons als lezer af wie Assad nu toch precies was. Waar kwam hij vandaan en hoe kwam hij bij afdeling Q terecht? Als de chef van afdeling Q plotseling overlijdt, beginnen de ontwikkelingen en krijgen we langzaam een kijkje in het leven van Assad. Er gebeuren meer dingen, die Assad confronteren met zijn ‘eerdere leven’. 

Een publicatie van de journalist Joan Aiguader brengt veel teweeg bij Assad en vervolgens ook bij Rose. Samen willen zij dingen gaan uitzoeken. Tijdens hun zoekactie raken verschillende mensen hier, ieder in hun eigen rol en op eigen wijze, bij betrokken. 


Ook in het privé leven van Carl Morck gebeuren dingen, terwijl hij ook in het onderzoek verwikkeld is en Assad wil helpen. En natuurlijk is er ook nog Gordon op afdeling Q, die op eigen wijze bijdraagt aan het onderzoek.


Het boek vond ik een feest van herkenning voor wat betreft de personages.

Na het lezen van Slachtoffer 2117 kan ik zeggen dat ik dit het beste deel vind van de serie. Nog steeds speelt het verhaal door mijn hoofd, het is zo actueel. Ook wel een beetje verontrustend. Af en toe zie ik dingen in de media en dan denk ik terug aan het verhaal; het zou allemaal zo maar als in het boek kunnen zijn. Toch komen ook de mooie kanten van het leven aan bod in het verhaal naar boven.


Conclusie: een must read!

#Lief, boven verwachting leuk

Flo van Dieven is een stuntel, dat weet iedereen. In de liefde en in het leven. Maar ze is grappig, sympathiek en leuk bij om in de buurt te zijn, zo zeggen haar vrienden. Zelf heeft ze er meer last van. Ze worstelt na vier jaar nog steeds met de zwangerschapskilo’s, zoekt een baan, een man in haar leven
en – om heel eerlijk te zijn – naar stabiliteit. Ze heeft een pijn die maar niet over gaat. Als ze bij een begrafenis is, schieten de vragen door haar hoofd: moet je iets gedaan hebben voordat je voorgoed je ogen sluit? Een soort lijstje hebben afgewerkt? Of mag je er met de juiste intenties een zooitje van maken? Mag je ongestraft één levensgrote fout maken? Na de begrafenis ziet ze ineens overal een jongetje opduiken. Is dit weer een van haar maffigheden, of schuilt er meer achter deze keer?


Via de Leesclub van Hebban, kreeg ik de kans om mee te lezen in #Lief.

Een boek uit het genree feel good. Normaal niet en genre wat mijn voorkeur heeft, want meestal kies ik voor, maar je moet af en toe uit je comfort zone stappen en dit leek me een leuke gelegenheid. Sterker nog: het was leuk. In een leesclub deel je je ervaringen tijdens het lezen van een boek in stapjes met andere lezers. Leuk om te zien hoe een ander het lezen van het boek ervaart. Dus dank Hebban!


Het verhaal vond ik nogal rommelig en van-de-hak-op-de-tak beginnen. Gaandeweg het verhaal leer je de persoon Flo beter kennen. Flo blijkt meer diepgang te hebben dan wordt beschreven lijkt het. 
Ze is gescheiden en heeft een zoontje. Maar bij Flo speelt er veel meer door haar hoofd. Hoe moet ze verder met het leven. En de grote vraag is: wie is toch dat jongetje dat ze steeds ziet en die tegen haar praat? 
Er komt steeds meer boven over het wat er is gebeurd in het leven van Flo. Ze is van de spontane acties, sluit vriendschap met een trucker en er gebeuren meer onvoorziene dingen. Toch verandert Flo langzaam door wat er allemaal op haar pad komt. Samen met haar zoontje Sebastiaan gaat ze niet meer dringend op zoek en lijken er goede dingen op haar pad te komen.


Een lekker boek, met wel een heel lieve cover,  wat mijn verwachtingen overtrof.

Ik zie je.....

De verleiding kunnen weerstaan

Liselotte Stavorinus (1967) schreef haar debuut in 2013. Het Reservaat
gaat over Jessica die in een chique villawijk gaat wonen en geïntroduceerd wordt in een vriendengroep waarbinnen de relaties gecompliceerd zijn en niets is wat het lijkt.
Saskia Noort spande een rechtszaak tegen Stavorinus aan, omdat Het reservaat maar liefst negenentwintig gekopieerde elementen uit haar boek De eetclub zou bevatten. Ze beschuldigde Stavorinus van plagiaat. In december 2014 wees de rechtbank alle vorderingen van Noort en haar uitgever Ambo/Anthos af.

Nu is er het tweede boek van Liselotte Stavorinus De verleiding.

Edward Van Vrijberghe de Koning is fotograaf. Zijn familie is rijk en succesvol en woont in ’t Gooi. Edward is altijd het zwarte schaap geweest, maar daar lijkt verandering in te komen als hij wordt genomineerd voor de World Press Photo. Zakenman en advocaat Robert Ambrosius is onder de indruk van Edwards foto's en heeft een bijzondere opdracht voor hem. Is dit puur vanwege de kwaliteit van zijn werk, of spelen er andere belangen? En wat heeft de bloedmooie echtgenote van Ambrosius hiermee te maken?

Van de Crime Compagnie ontving ik een recensie exemplaar, waarvoor hartelijk dank!

De verwachting die ik van dit boek had, was dat het een soort geschreven soap zou zijn; een kruising tussen GTST en Gooische Vrouwen. Het bleek niet zo te zijn! Wel degelijk inhoud, een goed opgebouwd verhaal en een goed plot! 

Het verleden lijkt Edward in te halen, gaandeweg het verhaal. Een verleden dat zwaar op hem drukt. Hij lijkt nog  steeds aan de verwachtingen van zijn vader te moeten voldoen en daar worstelt hij nog steeds mee. Robert Ambrosius lijkt voor hem een redder in nood te zijn en voor erkenning te gaan zorgen. Daar moet Edward wel het nodige voor terug doen en is dat het allemaal waard? Komt de liefde die hij zo wenst hem ook toe? 

Niet een dik boek, maar wel degelijk een boek met inhoud, niet oppervlakkig en een verrassende twist aan het einde.

Zeker het lezen waard!

Een zwarte ziel

Een doodgewone zaterdag. Tot er een gruwelijke vondst in de Maas gedaan wordt... Het team van rechercheur Jennifer Brugman wordt geconfronteerd met een lugubere moord en de vermissing van een kind. De recherche wil snel het vermiste kind terugvinden en schakelt de hulp in van paragnoste Evie Smit. Jennifer is vanaf de eerste ontmoeting geïntrigeerd door de roodharige paragnoste met haar ijsblauwe ogen, maar ze is ook sceptisch. Kan Evie waarmaken wat zij belooft of loopt zij hen alleen maar voor de voeten?


Van de Crime Compagnie ontving ik een recensie exemplaar van Zwarte Ziel. 
Dit boek is alweer de derde thriller met Jennifer Brugman als hoofdpersoon. 

Het is een hernieuwde kennismaking met Jennifer en haar collega’s Ricardo, Jochem, Jolanda en Martin. 
De spil in het leven van Jennifer is haar dochter Nysa van bijna één jaar.


Als Jennifer en haar team worden geconfronteerd met een vreselijke vondst in de Maas, die leidt naar een moord en een vermissing, krijgt ze het moeilijk. Het duurt erg lang voor het team aanknopingspunten vindt. Om die reden wordt besloten om Evie, een paragnoste, in te schakelen. Er is immers ook nog een vermissing en de tijd dringt. Hoewel het team sceptisch is over de toevoeging van Evie aan het team, begint er toch langzaam een opening te komen in het onderzoek.

Evie blijkt ook ‘beelden’ door te krijgen over het leven van Jennifer en probeert haar te waarschuwen. Jennifer staat niet direct open voor Evie. Ondertussen vlot het onderzoek naar de vermissing en de moord ook niet zo en dat leidt toch tot frustraties en irritaties onderling in het team.


Af en toe las ik het verhaal ademloos. As lezer werd ik meegenomen in het verhaal en dus ook in de gevoelens van Evie, Ricardo en Jennifer. Er waren delen in het boek waarin ik me wilde bemoeien met het onderzoek en bijna hardop vragen stelde.


Een geweldig goed geschreven thriller! Angelique Haak toont aan dat zij zich bij de top van de Nederlandse thrilleracteurs kan en mag rekenen.

Lees dit boek en als je de andere delen nog niet las, dan ben je in de gelukkige omstandigheid dat je ze alle drie nog kan lezen. Hoe fijn is dat?