Zwarte leugens

 

Van de Crime Compagnie ontving ik de thriller Zwarte leugens van Linda Jansma, waarvoor weer hartelijk dank!!

Ruby is een razendpopulaire vlogger. Sinds een aantal jaar blogt ze ook over cold cases waarbij ze de hulp van haar volgers inroept. Haar nieuwste zaak is de verdwijning van een baby die dertig jaar geleden uit de kinderwagen werd gestolen. Dan krijgt ze opeens een vreemde reactie: ‘Ze is niet dood’.

Ruby kan het bericht niet loslaten en duikt dieper in het onderzoek. Maar de zaak lijkt zich meer en meer te verstrengelen met haar eigen verleden.

Ruby is gescheiden van Casper en woont samen met haar hond Pip. Voor haar vlog Pathway to Justice is Ruby op onderzoek om de vele vragen rondom de verdwijning van baby Tess te beantwoorden, met hulp van haar buurman Tristan en vriendin Annika.

De hoofdstukken zijn geschreven vanuit Ruby, Wiebe en vanuit Ellie, die destijds aan het politie onderzoek naar de verdwijning van Tess heeft meegewerkt, en samenwoont met haar dochter.

Er zijn weinig aanknopingspunten voor het vinden van nieuwe informatie. Ruby gaat op bezoek bij verschillende betrokkenen die iets over de verdwijning zouden moeten kunnen weten, maar helaas dat levert niets op. Wat Ruby verontrust is dat het erop lijkt dat zij door een man in de gaten wordt gehouden. De vraag is alleen wie die man is.

Voor mijn gevoel waren de hoofdstukken van Ruby een aanloop naar het echte verhaal. Er werden wat speldenprikken uitgedeeld die je nieuwsgierig maakten, maar ook weer frustreerden (net als Ruby trouwens), omdat er geen oplossing leek te gaan komen. Met de hoofdstukken vanuit Ellie kwam er meer vaart en nog meer nieuwsgierigheid naar hoe het nu zou zitten en, of Tess nu wel of niet nog zou leven.

Zoals in eigenlijk alle boeken van Linda, zijn de hoofdpersonages goed beschreven en leef je met hen mee. Ik werd tot tweemaal toe op het verkeerde been gezet, wie was nu de dader?

Weer een heel fijn boek van Linda Jansma, dat lekker weg leest, spanning heeft maar ook aandacht voor andere onderwerpen als het hebben van een kinderwens en vriendschap.

Wie kan je geloven?

 

Loes den Hollander is toch wel een beetje de koningin onder de Nederlandse thrillerauteurs. Met ‘Geloof mij nooit’ leverde ze haar 29^ste thriller af.

Van de Crime Compagnie ontving ik een erg mooi recensie exemplaar in een gouden uitvoering; waarvoor hartelijk dank!

Geloof mij nooit

Het huwelijk van Jochem en Pattie is vanaf het begin gebaseerd op totaal verschillende intenties. Het houdt daarom geen stand. De scheiding verloopt allesbehalve soepel.
Voor de buitenwereld lijkt het huwelijk van Ted en Fifi heel stabiel en gelukkig. Het einde van de relatie komt dan ook geheel onverwacht.
Dan gebeurt er iets wat niemand van de familie had verwacht en vragen ze zich af: wie wilde nu eigenlijk afrekenen met wie?

Het verhaal is geschreven vanuit verschillende personen, namelijk die van Patti, Jochem en er zijn hoofdstukken van een onbekende personen.

Patti begint het boek met haar verhaal. Ze is freelance fotografe en Jochem is samen met zijn ouders eigenaar van en slagerij en werkt daar ook. Patti vertelt over het verbroken huwelijk met Jochem. Ze woont alleen met haar dochtertje Kiki. Haar huwelijk met Jochem is ze met een andere insteek ingegaan dan haar ex-man, dat blijkt al snel uit haar verhaal. Toch wil ze hem ongelukkig maken, hoewel ze zelf naarstig op zoek is naar een nieuwe minnaar/man.

Jochem vertelt zijn verhaal vanuit zijn rol als ex-man en alleen staande vader. Hij vindt het lastig om de omgang met zijn dochter in een prettige sfeer te laten verlopen, nu zijn ex-vrouw niet erg positief is. Ted, de broer van Jochem is psycholoog en getrouwd met Fifi. Jochem krijgt hulp van zijn broer om de scheidingsperikelen te verwerken en tips hoe hij het beste om kan gaan met zijn negatieve ex-vrouw.

Het huwelijk van Ted en Fifi lijkt het tegenovergesteld te zijn van dat van Jochem en Patti, ze ogen gelukkig samen. Tot Fifi op een dag een wanhoopsdaad begaat.

Daaruit vloeien allerlei ontwikkelingen voort, die nogal van invloed zijn op de relatie tussen de ouders en de broers.

De cursief gedrukte hoofdstukken van een onbekende zijn tussen de hoofdstukken doorgevlochten en maken nieuwsgierig naar wie de dader is. Deze onbekende lijkt niet de enige te zijn die nog iets te vereffenen heeft.

Het boek leest vlot in de kenmerkende schrijfstijl van Loes den Hollander. Geen lange hoofdstukken, prettig taalgebruik en een opbouwende spanning. Als snel dacht ik te weten wie de onbekende ‘dader’ was. Toch werd ik nu en dan in verwarring gebracht door de loop van het verhaal. Er is geen sprake van enorme hoogspanning, maar het verhaal boeide en hield me bezig. Want wie speelde nu de cruciale rol in het verhaal. Wie moet je nooit geloven? Rode draad in het verhaal is de liefde van ouders voor hun kind. De liefde van Jochem voor Kiki en de liefde van zijn ouders voor hun beide zoons.

Ik heb boek met veel plezier gelezen. Het vorige boek van Loes den Hollander de Heks in mij las ook al zo fijn! Ik las al meer boeken van Loes, maar het is alsof ze steeds beter gaat schrijven. Nu vol verwachting op naar het dertigste boek!

Heerlijke thriller!

 

De laatste boeken van Camilla Läckberg die werden uitgegeven in Nederland waren Box en Cultus, die zij samen schreef met Henrik Fexeus. Twee heerlijk dikke boeken in een heel andere stijl dan waarin Läckberg normaal schrijft, maar waar ik erg van heb genoten. Toch ben ik er blij mee, dat er weer een nieuw boek van alleen Läckberg uit is gekomen. En wat voor één!

 Koekoeksjong is de boektitel, de omschrijving van het boekr: 

Twee verschrikkelijke gebeurtenissen schudden Fjällbacka op haar grondvesten. Een beroemde fotograaf wordt dood aangetroffen in een showroom en Henning Bauer, de Nobelprijswinnaar voor literatuur, wordt aangevallen op het eiland waar hij het tiende boek in zijn wereldberoemde serie schrijft. Patrik Hedström en zijn collega's van het politiebureau van Tanumshede storten zich op beide zaken. Ondertussen verdiept Erica Falck zich in een cold case: de moord op een transgender man in de jaren 80. Langzaam realiseert ze zich dat het verleden onlosmakelijk verbonden is met het heden...

Een boek wat voelt als het aantrekken van een oude jas. Want de hoofdpersonages Erica en Patrik, de personages op het bureau en de familie van Erica zijn allemaal wel bekend als je de andere delen hebt gelezen.

Met de twee moorden gaat het verhaal snel van start en neemt het onderzoek Patrik al snel volledig in beslag. Ondertussen start Erica voor haar nieuwe boek met een eigen onderzoek naar de dood van Lola, een bekende transgender in de jaren 80. Het verhaal neemt je niet alleen mee in het leven van Lola, maar ook in het leven van Erica en Patrik en in het leven van het hoofd van het bureau, die de privé de nodige tegenslag ondervindt.  Het verhaal ontspint daarnaast langzaam in toch wel de elite van de kunstwereld, alias 'Blanche'.

Het boek leest heerlijk vlot weg en je zit direct in het verhaal. Sommige lezers zullen dit 12^e boek in de serie rond Erica en Patrik misschien te zeer gesneden koek vinden, maar zelf vind ik het een fijn boek. Daarbij geeft het boek, juist in deze tijd, een interessant inkijk in de LHBT scene in de jaren 80. De ontknoping heeft nog een kleine plottwist, maar dat geeft het verhaal een fijn einde. 

Een aanrader! Ook het volgende deel - als dat er komt - ga ik dat ook zeker weer fijn lezen.

Lekkere culinaire thriller!

 

Marja West is vooral bekend van de boeken die ze alleen schreef, niet alleen thrillers, maar ook korte verhalen. Anna Bontekoe is kok en heeft zich vooral toegelegd op vegetarisch koken. Moeder en dochter schreven samen een culinaire thriller:  Het zal nooit meer kaviaar zijn.

Van de Crime Compagnie ontving ik een proefdruk van het boek dat vanaf vandaag in de winkels ligt.

Het verhaal:

De Nederlandse Sofia werkt bij een bank in New York. Als ze een klant bewusteloos bij de bankkluisjes in de kelder vindt, neemt ze een gevaarlijke beslissing. Dit is het begin van een reeks gebeurtenissen die ertoe leiden dat Sofia als kok bij een grote maffiabaas gaat werken. Door het bereiden van verrukkelijke maaltijden wint ze het vertrouwen van de topcriminelen en achterhaalt zo hun geheimen.

De omslag van het boek gaf mij een beetje de indruk van een feel-good roman. Niets is minder waar, het boek is veel meer dan dat naar mijn mening.

Het verhaal springt tussen het verleden en het heden.

Sofia, is op leeftijd en verblijft in een hospice. Ze ontmoet daar de dochter van een medebewoonster, aan wie ze over haar verleden gaat vertellen. De wijze waarop Sofia je als lezer meeneemt door haar leven is prettig en ontroerend.  Ze moet kiezen voor een baan die ze misschien niet zou moeten willen, maar ze moet geld moeten verdienen om in leven te blijven. Tijdens haar werk voor de maffiabaas vangt ze informatie op, die koppelt aan gebeurtenissen en zo komt ze langzamerhand een schandaal op het spoor. Het is een lastige afweging wat met die informatie te doen. En is er dan ook nog de man, die de liefde van haar leven is, maar onmogelijk lijkt.

Met het vertellen van haar verhaal geeft Sofia de jonge vrouw een kans om een boost aan haar carriére te geven. Tegelijkertijd is het ook alsof Sofia haar leven met het vertellen van haar verhaal wil afronden.

De beschrijvingen van het eten dat Sofie in New York bereidt en de recepten daarvan, geven het verhaal een extra dimensie. Helaas stonden de recepten niet in de proefdruk uitgeschreven, maar de toevoeging van de recepten maakt het boek volgens mij nog weer fijner. Voor recepten van Anna Bontekoe kun je altijd kijken op www.chefbontekoe.com.

Al met al vindt ik het een heel geslaagde culinaire thriller, een bijzonder verhaal dat van de eerst tot de laatste pagina boeit. En een erg fijne leeservaring en een aanrader!

 

Een Friese kibboets

 

Over de schrijver

De meeste mensen zullen Auke Zeldenrust waarschijnlijk kennen als verslaggever/journalist van Omrop Fryslân. Hij is echter ook schrijver van de boeken De Joodse Bruiloft en Dorp achter de tralies. Daarnaast is Auke docent mediawijsheid op het Christelijk Gymnasium Beyers Naudé in Leeuwarden en werkte hij mee aan exposities in het Fries Museum, het Drents Museum en paleis Het Loo. Sinds kort ligt zijn nieuwe boek Kibboets op de klei in de winkel.

Een aantal jaren geleden doken er veertien filmrolletjes op van de Kibboets aan de Harlingerweg in Franeker. Deze rolletjes zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog verstopt en bewaard gebleven. In 2020 kwamen ze handen van het Fries Film en Audio Archief en toen ontstond er opnieuw belangstelling voor de Joodse jongeren die op het Friese platteland werkten aan hun missie: een nieuw bestaan in Palestina.

Het verhaal

In 1935 werd Ut Jodehûs, zoals de Franekers de kibboets noemden, geopend. Het doel van deze collectieve landbouwnederzetting was om jonge Joodse mensen op te leiden op agrarisch gebied, de zogenoemde ‘Hachsjara’, zodat zij na hun emigratie naar Palestina daar een leven konden opbouwen. De meeste Joden waren immers werkzaam in de handel en hadden geen kennis van landbouw.

 De diverse bewoners van de kibboets in Franeker, ook wel pioniers genoemd, werden door de jaren heen niet alleen op film, maar ook op foto’s vastgelegd. Deze foto’s zijn verwerkt in het boek en geven een goed beeld van hoe men het leven leidde in het oude station aan de Harlingerweg. De pioniers waren werkzaam bij boeren in de omgeving. Het was een gemêleerd gezelschap van jonge mannen en vrouwen. Onder hen waren ook enkele Joden die uit Duitsland waren gevlucht voor het Nazi regime.

Aan het einde van de jaren dertig deed het nationalisme ook zijn intrede in Nederland en de NSB propageerde dat de oplossing voor Joden was om naar Palestina te vertrekken. In januari 1941 moesten Joden zich echter laten registreren en werden hun vrijheden langzaam ingeperkt.

Uiteindelijk werd de kibboets op 3 november 1941 door de Grüne Polizei en de Franeker politie overvallen en ontruimd. Het overgrote deel van de bewoners belandde in Westerbork.

Recensie

In eerste instantie vond ik het boek nogal theoretisch. Er wordt uiteengezet waaraan het gedachtegoed voor de pioniers is ontleend en wat het Zionisme inhoudt. Ook wordt beschreven hoe de verschillende Joodse tradities en rites in de kibboets in ere werden gehouden ter voorbereiding op hun toekomst in Palestina.

Het verhaal boeide me meer en meer toen de bewoners werden geïntroduceerd en hun leven werd beschreven. Het is bijzonder om te lezen hoe men, door alle oorlogsellende heen, bleef geloven in hun nieuwe leven in Palestina. Een bijzonder boek, met voor mij een stukje onbekende geschiedenis.

Mooi dat er aandacht aan deze bijzondere geschiedenis wordt besteed en niet alleen in dit boek. Op 3 november 2022 is tegenover het voormalig kibboetsgebouw een namenmonument onthuld en werden vijfentwintig kibboetsbewoners herdacht. Via een link op seniorenkrant.nl is de driedelige documentaire over de Franeker kibboets te zien.

Nieuwe Scandinavische ontdekking voor mij

 

Oslo, 2018. De bekende atlete Sonja Nordstrøm komt niet opdagen bij de boekpresentatie van haar omstreden autobiografie. Als celebrityblogger Emma Ramm later die dag naar Nordstrøms huis gaat, ziet ze dat de deur openstaat en treft ze binnen tekenen van een worsteling aan. Op de televisie zit een papiertje geplakt met daarop het cijfer 1.
Rechercheur Alexander Blix krijgt de leiding over de zaak-Nordstrøm. Er zijn verschillende aanwijzingen, maar de timing waarmee die verschijnen lijkt zorgvuldig gepland. Is het allemaal onderdeel van een groter geheel dat ze nog niet kunnen overzien?
Uiteindelijk worden Blix en Emma gedwongen om samen te werken. Ze zijn beiden vastbesloten de moordenaar te vinden. Die hunkert naar aandacht – en hij heeft de smaak nog maar net te pakken...

Over Nulpunt wordt het volgende gemeld na googlen op internet: Het klassieke vakmanschap van de Noorse auteurs Jørn Lier Horst en het rauwere thrillerwerk van Thomas Enger zorgen voor een huiveringwekkende Scandithriller. Een beklemmende, steengoede pageturner.

Daarmee is naar mijn mening niets te veel gezegd. Een erg prettig weg lezend boek!

Het verhaal heeft een fijne opbouw.

We maken kennis met Alexander Blix een rechercheur met een flinke dosis werkervaring, die al het nodige blijkt te hebben meegemaakt in zijn loopbaan.

Bij het onderzoek naar de dood van Sonja Nordstrom maken Emma Ramm en Alexander kennis met elkaar. Na de dood van Nordstrom volgt er weer een nieuwe dood. Ondanks dat het lastig is samenwerken voor een rechercheur met een celebrityblogger, doen Alexander en Eva dit toch en langzaam lijken zij op het spoor van de dader te komen.

Ondertussen is er op het persoonlijke vlak bij Alexander nog iets wat hij Emma moet vertellen en dat lijkt een bijzondere lading aan de samenwerking te geven.

 

Een heel fijne kennismaking met dit schrijversduo. Wat een geluk dat dit pas het eerste deel is😊.

Een heerlijk verhaal met boeiende thema's

 

Een inwoner van het pittoreske Vorden wordt dood gevonden in een afgelegen boerderij. Een natuurlijke dood, wordt gezegd. Als Eva een paar weken later tijdens een wandeling bij Wijngoed Kranenburg stuit op het lichaam van een andere dorpsbewoner, wordt ook deze dood niet onderzocht door de politie. Maar Eva denkt er het hare van en gaat op onderzoek uit. Waarover ging de ruzie eigenlijk die de twee mannen eerder hadden? En spelen de plannen voor een luxe golfresort een rol bij hun dood?
Eva kampt met haar onvermogen te schilderen, bovendien is haar beste vriendin ongeneeslijk ziek, en een nieuwe liefde blijkt allesbehalve zaligmakend. Het weerhoudt de eigenzinnige Eva er niet van om vastberaden op zoek te gaan naar de waarheid. Maar iemand lijkt dit koste wat kost te willen voorkomen.

 

Met De dode die niet werd gemist begaf Corine Hartman zich op het pad van de cosy-crime in de Achterhoek.

De kennismaking met de deze eerste cosy-crime, was bijzonder prettig. Nu is er dan de tweede cosy-crime: De vrouw die vergat te leven.  Het boek is prima als stand-alone te lezen, maar voor de verhaallijn rondom de personages is het leuker om ook het eerste boek te hebben gelezen.

Het verhaal speelt zich ook nu af rond Eva, de kunstenares die zich in het rustige Vorden heeft gevestigd. Het is weer een boek wat heerlijk vlot weg leest. Het karakter Eva komt goed uit de verf. Naast haar onderzoek is er aandacht voor haar beginnende, maar niet op gang komende relatie met Marnix en haar zieke vriendin Annemarie.

In de proloog maken we kennis met iemand die opgesloten lijkt te zitten. Uiteindelijk valt dit puzzelstukje op zijn plaats. Maar, niet voordat Eva op onderzoek uitgaat nadat twee dorpsgenoten dood zijn aangetroffen, waarvan de dood niet wordt onderzocht. Iets wat Eva niet lekker zit, ondanks dat de mensen in haar omgeving dat niet zo goed begrijpen.  Eva denkt er het hare van en gaat toch op onderzoek uit. Met haar onderzoek komt ze alleen een heel andere kwestie op het spoor, die een grote impact heeft en zelfs haar eigen leven bedreigt.

En er komen ook in dit boek, net als in De dode die niet werd gemist weer boeiende thema's aan de orde, zoals vriendschap en afscheid nemen.