Gard Sveen: alweer een Scandinavische top auteur!

Tijdens het struinen op boekensite kwam ik de titel Hitte van de Hel van Gard Sveen tegen. Het leek me wel wat dat boek, maar ik ontdekte dat er nog een eerder boek was van Sveen genaamd De doden hebben geen verhaal. Dus dan eerst maar dat boek gaan lezen.
Nou dat heb ik geweten!

Het lezen vorderde niet snel, maar dat lag meer aan mij en mijn gesteldheid dan aan het verhaal. Want wat een verhaal!
De rode draad wordt gebreid door Tommy Bergman, een eigenzinnige politieman met een bijzonder verleden. Zijn relatie met Hege is stukgelopen en dat heeft hij nog niet verwerkt. Het is een eigenzinnige man, om het zo maar te noemen.
Bergman wordt geconfronteerd met een graf met botresten wat wordt gevonden in een bosrijk gebied. Kort daarna wordt een oud-verzetsman Krogh dood in zijn huis aangetroffen.
De botresten blijken uit de Tweede Wereldoorlog te stammen. Is er dan een verband met de vermoorde oud verzetsman? Bergman denkt van wel en gaat op onderzoek uit.

Het verhaal wordt verteld vanuit WOII en vanuit Tommy Bergman. Dat lijkt het eerst ingewikkeld te maken, maar het went snel. Al snel wilde ik weten hoe  beide verhalen verder zouden gaan verlopen. In beide verhaallijnen lijken overeenkomsten te zitten. Is de liefde wel zoals je denkt dat die is? 
Een bijzonder verhaal gesponnen rondom het verzet tijdens de Duitse bezetting in Noorwegen, die zijn uitwerking in het heden heeft. Steeds dacht ik wie misschien de dader zou zijn, en steeds weer was het niet zo. Een zeer onverwachte ontknoping. En wat ik ook wel bijzonder vind is hoe goed de titel past bij het boek. Iets wat ik pas goed besefte toen ik het boek dicht sloeg.

Het eerste boek van Gard Sveen smaakt naar meer! Dus nu begonnen in De hitte van de hel!  En inmiddels heb ik een zwak ontwikkeld voor de ietwat gecompliceerde Tommy Bergman.

Een dipje......

Soms heb ik een periode dat het even niet wil met het lezen. Het boek is net niet goed of goed genoeg of ik kan het zelf even niet.

Even niet de concentratie hebben of geduld op kunnen brengen. Soms maalt het zo in mijn hoofd dat er even niets bij in wil lijkt het. Nu ben ik bezig in een fijn boek van Gard Sveen. En toch.....het wil even niet. 
Ligt aan mezelf weet ik gelukkig, dus ik vorder langzaam. En wat te doen dan nu...?
Een tijdschrift tussendoor wil wel eens helpen en wat het meest help is de gedacht dat ik weet dat het weer goedkomt in mijn hoofd en dat er weer ruimte komt. 

Dan ga ik gewoon lekker weer op de bank met mijn boek.

De mooie Vlaamse taal

Na het lezen van ‘Vele hemels boven de zevende’ van Griet Op de Beeck, was ik erg benieuwd geworden naar ‘Kom hier dat ik u kus’.

Rondom het debuut, ‘Vele hemels boven de zevende’ was geen mediacircus gebouwd in Nederland, maar rondom het tweede boek ‘Kom hier dat ik u kus’ was dat wel het geval.

In alle damesbladen werd over het boek gesproken en ook het boekenpanel in de DWDD was een goede promotieplek.

Dus vol verwachting  - ik was erg gecharmeerd van het eerste boek - ging ik aan het lezen.

‘Kom hier dat ik u kus’ is geschreven vanuit Mona en beslaat een drietal periodes in het leven van Mona.

Mona is de oudste in het gezin, na haar komt haar broertje Alexander. Alexander doet alles goed in tegenstelling tot Mona. Tenminste dat is wat Mona denkt.

Dan overlijdt de moeder van Mona door een noodlottig ongeval en staat het leven van Mona en haar broertje op de kop.

Wie moet er nu voor hen zorgen? Mona neemt die rol op zich en blijft zich eigenlijk altijd verantwoordelijk voelen voor Alexander.

Mona krijgt een nieuwe moeder, die nogal labiel in het leven staat. Later krijgen zij en Alexander ook nog een zusje Anne-Sophie.

Er wordt een verhaal verteld van mensen die binnen het gezin allemaal hun best doen om hun rol goed te spelen. Mona lijkt het daar wel het meest moeilijke

mee te hebben. Zij heeft zich aangeleerd om steeds weer zich aan te passen aan de verschillende situaties omdat er niet wordt gesproken over de situaties en de problemen

die die met zich meebrengen. Mona houdt hier haar hele leven last van. Toch eindigt het verhaal positief, Mona gaat keuzes maken.

Bijzonder om te lezen en weer een wonderschoon taalgebruik!

Toch vond ik het debuut van Griet Op de Beeck beter dan dit tweede boek. Waarom weet ik niet precies, maar het was alsof de personen van ‘Vele hemels…’ me dichter op de huid gingen zitten en het verhaal me nog meer raakte. Neemt niet weg dat bij het slot van beide boeken me tranen in de ogen stonden.

Heerlijke thriller

Na het Poppenhuis en het Verkeerde Meisje is dit het derde boek in een serie van thrillers die zich afspeelt in Amsterdam.
Een fijn boek waarin je steeds weer op het verkeerde been wordt gezet. Twee zusjes worden vrijgelaten uit een kliniek op Marken. Maar waarom worden ze nu opeens vrijgelaten? Hoe kan het dat ze spoorloos verdwijnen en hoe kan het dat er doden vallen die allemaal aan hen kunnen worden gerelateerd.
Hewson bouwt het verhaal subtiel op en steeds dacht ik te weten wie de dader zou zijn. Niets is minder waar! De ontknoping van het plot was niet wat ik had verwacht, dus een verrassing. Goed teken voor mij. Een boek wat je aandacht weet vast te houden. En toch ook bijzonder dat een buitenlandse schrijver als decor voor zijn verhaal Nederland neemt. Alsof het door een Nederlandse auteur is geschreven.

Gelezen in 2016 en nu door in 2017

Januari
1. Justine - Anne-Laure Van Neer
2. Koud Spoor - Carina van Leeuwen
3. Het meisje in de trein - Paula Hawkins
4. Dinsdag is voorbij - Nicci French

Februari
5. De ultieme belofte - Jodi Picoult
6. Wachten op woensdag - Nicci French
7. Een vlaag van waanzien - Corine Hartman
8. Stuurloos - Yrsa Sigurdardottir
9. Memento - Emilie Schepp
10. Schone handen - Rene Appel

Maart    

 11. Portret van een vrouw – Jojo Moyes           

 12. Richting het kwaad – Viveca Sten         

 13. Mea Culpa – Clare Mackintosh

April       

 14. De doodsvogel – Samuel Bjork           

 15. Een duister vermoeden – Elizabeth George

Mei    

16. Donderdagskinderen – Nicci French            

17. Denken aan vrijdag – Nicci French               

18. Als het zaterdag wordt – Nicci French          

19. Ik mis mijzelf – Lisa Genova              

20. Iene Miene Mutte – M.J.  Alridge                   

21. Piep zei de muis – M.J. Alridge           

22. Het slechte pad – Robert Galbraith

Juni     

 23. De kleur van de herinnering – Care Santos                      

24. Nachtvlinder – Carina van Leeuwen         

25. Zwarte weduwe – Ross&Hartman                  

26. De test – Hjorth Rosenfeldt

Juli                

27. Judaskus – Linda Jansma

28. In naam van mijn moeder – Hanni Münzer

29. Een onbeminde vrouw – Nele Neuhaus

30. Zomermeisjes – Jobien Berkouwer

Augustus

31. Zwarte Dageraad – Cilla en Rolf Börjlind

32. Mijn boek van jou –Claire Kendall

33. Rondom de zon – Paula McLain

September

34. De Weduwe – Fiona Barton

35. Dochter vermist – Mikaela Bley

36. Een kille rilling –Bernard Minier

37. Huivering – Bernard Minier

Oktober

38. Verduistering – Bernard Minier

39. Achter gesloten deuren – B.A. Paris

40. Later als ik dood ben – Ilse Ruijters

41. De eerste vrouw – Susan Smit

42. Moordvrienden – Nele Neuhaus

November

43. Verloren onschuld – Elizabeth George

44. Het Amazoneconflict – Ad van de Lisdonk

45. Schaduwkinderen – Linda Jansma

December

46. Vele hemels boven de zevende – Griet op de Beeck

47. Pluk een roos – M.J. Aldrige

48. Klikspaan – M.J. Alridge

49. Judas – Astrid Holleeder

50. Het derde zusje – David Hewson

JUDAS alias Willem Holleeder

Willem Holleeder, een begrip in media- en crimeland. Trad hij niet op in College Tour dan had of John van den Heuvel of Peter R. de Vries wel een uitzending met 'onthullend' nieuws over Holleeder.
Meerdere keren was er nieuws over de rechtszaken die het openbaar ministerie tegen deze koning van de onderwereld voert en waar geen einde aan lijkt te komen. Het openbaar ministerie leek dan toch een succes te gaan behalen, toen bekend werd dat de zussen Sonja en Astrid en zijn ex-vriendin Sandra belastende verklaringen tegen hun broer gingen afleggen.

Even leek het weer stil tussen de zittingen in, tot het nieuws kwam dat er een boek was geschreven door Astrid Holleeder. Een onthullend verhaal over haar jeugd met haar broer, die een broer bleek die haar leven bleef domineren, zoals hij dat ook met het leven van haar zus Sonja, broer Gerard en moeder Holleeder deed.

Het  boek is op een goed getimed moment in de markt gezet. Net als half Nederland was ook ik nieuwsgierig of het inderdaad zo was dat het een onthullend boek zou blijken te zijn, met niet eerder bekend geworden details.
Lezen dus dat boek!

Eigenlijk was ik na het lezen teleurgesteld. Het boek verhaalt over de jeugd van de kinderen Holleeder, over de vader die werkzaam was bij de Heineken brouwerij. De vader die als een tiran over het gezin heerstte, zoals later zijn zoon Willem dit zou gaan doen. Astrid gaat als verteller met sprongen door de tijd, dan beland je in haar jeugd en dan weer voert ze gesprekken over verklaring met de CIE en dan weer speelt de Heineken ontvoering. Iets wat ik persoonlijk niet prettig vond lezen. Ze beschrijft haar leven waarin ze probeert als advocaat een carriére  op te bouwen, maar waarin ze wordt gedwarsboomd. Indringend vond ik toch wel hoe Astrid haar dochter duidelijk maakt dat zij verwacht te worden vermoord door haar broer. Hoe het Holleeder toch lukt om vanuit een EBI handlangers te zoeken om een liquidatieopdracht uit te zetten voor zijn zusters. Hoe slim, of moet je zeggen leep, Holleeder is in zijn tactiek om de verdenking van hem weg te leiden 

Echt opzienbarend vond ik het boek niet. Misschien weegt daar wel in mee, dat mijn werk binnen justitiekringen is.
Triest werd ik er wel van. Hoe het leven van de familie wordt gedomineerd door Holleeder, hoe de zussen steeds over hun schouder moeten kijken, op hun hoede moeten zijn voor hun broer en niet normaal en vrijuit met elkaar kunnen praten zonder angst te voelen.

Voor mijn gevoel is het boek een soort door Astrid Holleeder geschreven testament. Als zij er niet meer mocht zijn; als ze uit de weg is geruimd in opdracht van haar broer, dan kan iedereen lezen hoe één en ander in elkaar steekt. Een broer die op een gruwelijk wijze je leven domineert en ook dat van je kinderen probeert te domineren. Een broer waarvan je als zus dan toch blijft houden. Hoe kan dat, heb ik me afgevraagd na het lezen van dit boek.

In vuur en vlam

In Klikspaan wordt Helen Carter met een aantal branden geconfronteerd. Mysterieuze branden wel te verstaan! Op één avond gaan vlak na elkaar een drietal gebouwen in vlammen op. Bij één van de branden valt een slachtoffer, bij de andere branden niet. De branden lijken te zijn aangestoken, maar door wie en waarom?

Helen Carter probeert het onderzoek op de rit te krijgen maar dat gaat niet eenvoudig. Inmiddels heeft een nieuwe leidinggevende haar team onder zijn hoede gekregen. Deze leidinggevende lijkt veel interesse in Helen te hebben. Helen raakt onzeker, doet zij haar werk wel goed? Dan ontstaan er op een avond weer een aantal branden tegelijk waarbij weer een slachtoffer valt. 

Langzamerhand lijkt zich een patroon te ontwikkelen. Een link tussen de slachtoffers misschien? Helen heeft het er lastig mee, en ook haar teamleden hebben het zwaar.

In dit boek weer Alridge ook de spanning weer op te voeren en je als lezer geboeid te houden tot de laatste pagina! Geweldig zoals deze auteur een verhaal als puzzelstukjes in elkaar weet te leggen. Van dit, voorlopig, laatste deel van de serie heb ik weer ontzettend genoten en wat mij betreft mag er dan ook gerust weer een deel volgen!