maandag 29 januari 2018

Blogtour Voltooid.



Een gruwelijke moord. Een boodschap. Is dit slechts het begin?
Een onbekende man wordt dood aangetroffen in het bos. Uit zijn borst steekt een tak met een witte vlag: KLAAR. 

Isabel Dieudonné, specialist postmortale zorg en ex-rechercheur wordt bij de zaak betrokken. Wie heeft deze bizarre moord gepleegd, en vooral: waarom? Welke boodschap wil de dader overbrengen? En misschien belangrijker nog... blijft het bij dit ene slachtoffer?

Door de Crime Compagnie ben ik in de gelegenheid gesteld om deel te nemen aan de blogtour van Voltooid. Waarvoor dank!

De eerste thriller van Mariska Overman, Hoofdzaak, las ik met veel plezier dus met veel nieuwsgierigheid keek ik uit naar Voltooid.

In Voltooid is Isabelle Dieudonné wederom de hoofdpersoon. Zij pakt na de veroordeling van haar broer, de draad van haar leven weer op en valt met haar neus in de boter wanneer ze als adviseur betrokken raakt bij een moordonderzoek. Isabelle verkeert meer en meer in tweestrijd; wil ze werkzaam blijven in de post mortale zorg, of lokt een baan als rechercheur haar toch meer? 
De moord is een bizarre en er volgt een tweede moord. Dan moet Isabelle samen met haar collega’s proberen een derde moord te voorkomen.

Tussen de hoofdstukken door krijgt de lezer een inkijkje in de beweegredenen van de dader en wordt tevens een maatschappelijk thema aangesneden, en wel euthanasie.

Het verhaal is weer op een boeiende wijze geschreven met kennis van zaken en met – naar mijn mening – een soort van boodschap. Het plot was voor mij onverwacht. Een goede thriller die meer dan het lezen waard is en ik ben stiekem al een beetje nieuwsgierig naar een volgend boek van Mariska Overman.


Tenslotte denk ik wel dat het fijn is om eerste Hoofdzaak te hebben gelezen. Het is dan nog eenvoudiger om je in de personage Isabelle Diedonné in te leven.

vrijdag 19 januari 2018

Wederom een ingenieuze thriller van Bernard Minier!



Na zijn eerdere ijzingwekkende thrillers voert Bernard Minier de lezer weer naar de onheilspellende Pyreneeën voor een bloedstollend duel tussen commandant Servaz en seriemoordenaar Hirtmann. De gevolgen zijn niet te overzien...

In een kerk in Noorwegen wordt een vermoorde vrouw gevonden. Inspecteur Kirsten Nigaard wordt ingeschakeld. Op het lichaam van de vrouw wordt een briefje gevonden met daarop de naam van Kirsten. Het slachtoffer blijkt werkzaam te zijn geweest op een booreiland. In een hut op het booreiland vind Kirsten foto’s, waarbij ook een foto van een blond jongetje. Achterop de foto staat ‘Gustav’ geschreven. De andere foto’s blijken van Martin Servaz te zijn. Kirsten roep te hulp van Martin in en samen moeten zij proberen te achterhalen of het inderdaad de seriemoordenaar Julian Hirtmann is die weer is opgedoken.

Deze vierde thriller van Bernard Minier over Servaz, de commandant en Hirtmann de seriemoordenaar  is wederom een ingenieus in elkaar gezet verhaal. Er zitten wendingen in het verhaal die mij als lezer verbaasden en het plot is zo mogelijk nog verrassender.
Een thriller waarvan ik weer heb gesmuld, en als ik me niet vergis dan komt er nog een deel met dezelfde twee hoofdpersonages.


** Wat me wel verbaast, is dat op de boekomslag en de site van Xander Uitgevers wordt vermeld, dat Julian Hirtmann niet op appél verschijnt in een zwaarbewaakte gevangenis in de Pyreneeeën en dat daar de Noorse inspecteur Kirsten Nigaard bij wordt geroepen. Toch een andere omschrijving dan van wat er in het boek gebeurt.

dinsdag 16 januari 2018

Gelezen boeken 2017



Januari
1.     Kom hier dat ik u kus – Griet Op de Beeck
2.     Het derde zusje – David Hewson
3.     Beschadigd – Ika Gerritsen
4.     De doden hebben geen verhaal – Gard Sveen
Februari
5.     Hitte van de hel – Gard Sveen
6.     Vrij uitzicht – Anya Niewierra
7.     Bewaring – Graham Norton
8.     Speling van het lot – Joanna Rees 
9.     Irene – Pierre Lemaitre
10.  Jager – Lars Kepler
Maart
11.  Sluipend gif – Corine Hartman
12.  De Minnares – Camilla Grebe
13.  Rode sneeuw – Jorn Lier Horst
14.  De Johansons – Carla de Jong
15.  In de familie – Joyce Spijker
16.  De dagen – Anita Larkens (via de Crime Compagnie)
April
     17.Hoofdzaak – Mariska Overman (via de Crime Compagnie)
     18.Evenwicht – Jacqueline Coppens
     19.Scorpio – Hilde VanderMeeren
Mei
    20. Selfies – Jussie Adler Olssen
    21. De zondag breekt aan – Nicci French
    22. Ragdoll – Daniel Cole
    23. De droogte – Jane Harper
    24. Geen kind meer – Esther Boek
    25. De gijzeling – Sebastian Fitzek
Juni
    26. Zondeval – Marianne en Theo Hoogstraaten
    27. Stil in de stad – Milou van de Will
    28. De Pier – Claire Douglas
    29. De vrouw in de blauwe mantel – Deon Meyer 
Juli
   30. Ik zie jou – Claire Mackintosh
   31. Wat jij niet ziet – Sarah Pinsborough
   32. Goede dochter – Karen Slaughter
   33. Nazomer – Esther Verhoeff
   34. De hondenmoorden  - Jens Henrik Jensen
   35. Ik wil gelukkig zijn – Harriet Griffley  
Augustus
   36. Narcotica – Emelie Schepp
   37. De lange dagen van Castellamare – Catherine Banner
   38. Het woud Nele Neuhaus
   39. Naar bed, naar bed – M.J. Arlidge
   40. Het huwelijkspact – Michelle Richmond
September
   41. Ma – Hugo Borst
   42. De man zie zijn schaduw zocht – David Lagercranz
   43. Heks – Camilla Läckberg
   44. Een nieuw begin – Angelique Haak (via de Crime Compagnie)
Oktober
   45. Vergeet de meisjes – Alma Mathijsen
   46. Het beste wat we hebben – Griet op de Beeck
   47. Broertje – Michael Berg
November
   48. Zondebok – Martine Kamphuis (via de Crime Compagnie)
   49. Dit alles zal ik je geven – Dolores Redondo
December
   50. In naam van de vader; deel 1 – Linda Jansma
   51. In naam van de vader; deel 2 – Linda Jansma
   52. Beschermengel – Dolores Redondo
   53. In naam van de vader; deel 3 – Linda Jansma (niet in hebban Challenge)
   54. Wie niet weg is – M.J. Arlidge
   55. De sekte – Mariette Lindstein


 De cursief gedrukte boeken sprongen er dit jaar voor mij uit.

dinsdag 9 januari 2018

Een heerlijk snelle thriller!


Helen Grace was een van de beste rechercheurs van Southampton, maar nu zit ze zelf in de gevangenis, te midden van de moordenaars die ze daar zelf heeft doen belanden. Ze weet dat ze maar op één manier vrij kan komen: overleven totdat haar rechtzaak voorkomt en op de een of andere manier haar onschuld bewijzen.

Maar dan wordt er een verminkt lichaam in de cel naast die van haar gevonden en vreest Helen voor haar eigen leven. Er loopt namelijk een moordenaar rond in de gevangenis en ze moet hem vinden, voordat ze het volgende slachtoffer wordt…

Wie niet weg is is alweer het zesde deel in de serie boeken over Helen Grace.                     
In dit deel verblijft Helen Grace in afwachting van haar proces in Holloway, waar ze door toedoen van Robert Stonehil is beland.
Al snel wordt duidelijk dat Holloway geen prettige verblijfplaats.Er verblijven daar immers ook flink wat vrouwen die daar zijn beland door toedoen van Helen zijn beland. Helen is dan ook voortdurend op haar hoede. Als op een nacht een medegevangene op mysterieuze wijze blijkt te zijn vermoord groeit de onrust in de gevangenis en die wordt alleen maar groter als er daarna nog meer slachtoffers vallen. Binnen de muren van de gevangenis doet Helen Grace haar best om erachter te komen wie de moordenaar is. Is het iemand van de gevangenen of is het iemand van het personeel. Langzaam ontrafelt Helen het mysterie.
Ondertussen is Charlie Brooks, de voormalig collega van Helen, nog steeds vastbesloten om Robert Stonehil op te sporen om de onschuld van Helen te bewijzen.

Het verhaal speelt zich in volle vaart af, verveelt geen moment en ik wilde tijdens het lezen maar één ding weten: wie is de dader?
Wederom heeft Alridge een geweldig verhaal neergezet. 

Een top boek. En het volgende deel, staat alweer gepland om uit te komen in 2018. Genieten!

donderdag 28 december 2017

Een bijzonder goed boek!


Aan de oevers van de rivier de Baztan, op een van de meest magische plekken in het Spaanse Baskenland, wordt het naakte lichaam van een meisje gevonden. Binnen de kortste keren wordt er een verband gelegd met de moord van een maand eerder op een ander meisje. Inspecteur Amaia Salazar wordt belast met het onderzoek. Het brengt haar terug naar haar geboortestreek, waar ze eigenlijk ver vandaan had willen blijven. De moordenaar gaat symbolisch te werk en gebruikt elementen uit de Baskische mythologie, waardoor al snel het gerucht gaat dat de Basajaun, een mythisch wezen, de moorden heeft gepleegd. Ondertussen moet Amaia Salazar jaloerse collega's de mond snoeren en de vete met haar zus bijleggen. Daarvoor moet ze echter eerst het geheim uit haar eigen verleden zien te ontrafelen.
Na het lezen van Dit alles zal ik je geven (een ‘stand-alone’) was ik erg nieuwsgierig geworden naar de boeken die Dolores Redondo schreef over de inspecteur Amaia Salazar. Het boek Beschermengel werd opnieuw uitgegeven en ik werd dus op mijn wenken bediend.

Inspecteur Amaia Salazar is een bijzonder personage. Ze woont in Pamplona, maar keert terug naar haar geboorteplaats Elizondo om een misdrijf op te lossen. In het verhaal worden de mensen, hun gewoontes en verhalen over de streek beschreven. 
De karakters van de familie van Amaia en de onderlinge relaties worden goed beschreven. Tussen de hoofdstukken door wordt teruggeblikt op de jeugd van Amaia. In haar jeugd heeft een traumatische gebeurtenis plaatsgevonden die haar in haar dromen blijft achtervolgen. Gaandeweg het verhaal vallen de puzzelstukjes uit Amaia haar jeugd en de gepleegde misdrijven op hun plek.

Het verhaal wordt op zodanige wijze verteld dat ik werkelijk geen idee meer had wie de dader kon zijn. Een bijzondere ontknoping volgt dan ook aan het eind van het boek.
Een bijzonder goed opgebouwd verhaal wat me van het begin tot het einde in de greep had. 

Erfenis van de botten - het vervolg op Beschermengel – komt aan het einde van januari 2018 uit en heb ik inmiddels besteld bij de boekhandel.


woensdag 6 december 2017

Een ontdekking: Dolores Redondo




In de steile wijngaarden van het Spaanse Ribeira Sacra komt Alvaro om bij een auto-ongeluk. Zijn partner Manuel reist zo snel hij kan van Madrid naar Galicië, maar tevergeefs: het politieonderzoek is al gesloten. Zijn adellijke, invloedrijke schoonfamilie ziet hem bovendien liever meteen weer vertrekken. Als Manuel op het punt staat de regio te verlaten, staat gepensioneerde politiecommandant Nogueira ineens voor zijn neus, die beweert dat de dood van Alvaro geen ongeluk was... Manuel, Nogueira en priester Lucas, jeugdvriend van Alvaro, beginnen aan een onheilspellende tocht op zoek naar de waarheid. Gaandeweg raken ze meer en meer verstrikt in een web van leugens, bedrog en familiegeheimen. 

Soms is het alsof een boek je als lezer lijkt uit te kiezen. Bij dit boek van Dolores Redondo leek dat zo te zijn toen ik het kocht bij Waanders in Zwolle. De omslag en de beschrijving op de omslag spraken me direct aan. Het kon niet anders dan dat dit een bijzonder boek was.

Mijn hooggespannen verwachtingen zijn uitgekomen. Wat een boek. Nu, dagen na het uitlezen van het boek, spookt het verhaal me nog door het hoofd, zo bijzonder.
Het boek heeft het predikaat ‘thriller’ en dat doet het ook zeker eer aan, maar er is naar mijn mening ook  een roman doorheen geweven.
Redondo schrijft het verhaal alsof ze een web aan het spinnen is. Ze laat je kennis maken met Manuel, die het bericht krijgt dat zijn geliefde is omgekomen bij een ongeluk. Eenmaal aangekomen bij zijn –naar dan blijkt adellijke -schoonfamilie, worden de verschillende leden van de familie beschreven als zijn het personen in je eigen omgeving. 
Langzaam wordt voor Manuel duidelijk wat de rol van Alvaro in de familie is en was, en wordt het ook duidelijk dat er vele geheimen worden verhuld binnen die familie. Manuel leert het leven en de mensen in de geboortestreek van Alvaro kennen. Ondertussen probeert Manuel samen met de gepensioneerde politieman Nogueira en priester Lucas het raadsel rondom de dood van zijn geliefde Alvaro en geheimen in zijn schoonfamilie te ontrafelen.

Redondo beschrijft het landschap, de wijngaarden en het leven in Galicië zo mooi dat het voelt alsof je er als lezer doorheen reist.


Na het lezen van dit boek ga ik zeker meer lezen van deze schrijfster; ik ben fan!  Dit boek van Dolores Redondo en de boeken van Bernard Minier zijn voor mij de ontdekking van 2017.


maandag 20 november 2017

WP en de Zondebok




Als psychologe Wynona Post gevraagd wordt een forensisch onderzoek te doen, pakt ze de kans met beide handen aan. Uitzoeken of een misdadiger toerekeningsvatbaar is, lijkt haar spannend. Maar vreemd genoeg wil de vrouw in kwestie niet meewerken, terwijl deze Anja Nooitgedagt eerder een volledige bekentenis afgelegde. Wynona vertrouwt het niet, ze vermoedt dat er méér aan de hand is. Wanneer er in Anja's directe omgeving een moord gepleegd wordt, lijkt ze daarin gelijk te krijgen...
Niet eerder las ik een boek van Martine Kamphuis, maar de Crime Compagnie gaf me de gelegenheid om kennis te maken met de auteur door haar nieuwste boek Zondebok beschikbaar te stellen. En ik was erg benieuwd naar die kennismaking.
Zondebok is het derde boek – na Alibi en Spiegelbeeld - van Martine Kamphuis waarin Wynona Post (WP) de hoofdrol speelt. De eerdere twee boeken met WP in de hoofdrol heb ik dus niet gelezen, maar dat heb ik niet als storend ervaren.
WP werkt als psychologe maar doet haar eerste forensische onderzoek. Hierbij wordt ze begeleid door mevrouw Baruch, haar supervisor. Met haar bespreekt WP de voortgang in haar onderzoek. Daarnaast bespreekt ze de zaak van haar cliënte Anja Nooitgedagt met Hans. Hans is rechercheur en WP heeft een bijzondere relatie met hem, in die zin dat WP de relatie wel een romantisch tintje wil geven.
In het verhaal is door kundige en heldere uiteenzettingen over het onderzoek van WP merkbaar dat de schrijfster zelf psychologe is. Anja Nooitgedagt is een verdachte die niet wil praten en dus is het voor WP moeilijk onderzoek te doen. Bijzonder hoe dit verhaal de huidige realiteit raakt. 
In het verhaal broeit iets rondom het gezin van Anja Nooitgedagt en het lijkt er dan ook op dat er andere verdachten zijn dan Anja. WP wordt ook op het verkeerde been gezet, tot zij merkt dat er daadwerkelijk meer aan de hand is en zij hier zelf ook een rol in lijkt te gaan spelen.
Zondebok is een goed opgezet verhaal met een plot waar ik niet direct aan had gedacht, maar waarin alle lijnen uit het verhaal prima samenvallen. Het is een boek wat snel leest, omdat je als lezer nieuwsgierig bent gemaakt naar wie de dader is.

Een fijn boek en zeker het lezen waard!