Tijgerlelie

In ruil voor een recensie ontving ik van Hebban.nl een wel erg mooi exemplaar van Tijgerlelie, de nieuwste thriller van Marion Pauw. Alleen al de omslag nodigt uit tot lezen.

Als fan van thrillers en met Spanje als favoriet vakantieland was ik erg benieuwd naar dit boek.

Een vriendengroep is fantastisch. Tot die zich tegen je keert.

Vol enthousiasme vertrekt de half-Spaanse Lili met haar vijf huisgenoten naar de Pyreneeën. Haar oom heeft haar gevraagd twee maanden op El Refugio te passen, zijn hotel dat in de wintermaanden door hevige sneeuwval afgesloten raakt van de bewoonde wereld. Op het allerlaatste moment besluit een van de huisgenoten een oude schoolvriendin mee te vragen, de flamboyante Monica. De rest reageert welwillend, maar door Monica’s aanwezigheid verandert de groepsdynamiek en er ontstaat een toxische sfeer. Lili valt steeds meer buiten de groep en op een avond loopt het zo vreselijk uit de hand dat er een dode valt.

Zeventien jaar later kampt Lili mentaal nog steeds met de gevolgen van het traumatische verblijf in de Pyreneeën. Als ghostwriter leidt ze een anoniem en geïsoleerd bestaan en antidepressiva houden haar op de been. Wanneer een van Lili’s oud-huisgenoten zelfmoord pleegt, besluit ze de anderen te confronteren met het verleden.

Wat ik niet wist was dat Marion Pauw toen ze met haar familie vanuit Australië naar  Nederland terug verhuisde, ze in Leeuwarden kwam wonen. Ze ging wonen in de wijk Aldlân. En laat ik nu ook in Leeuwarden wonen en in dezelfde wijk zijn opgegroeid.

Hoofdpersonage Lili heeft Spaanse roots en haar jeugd is door de schrijfster op haar oude woonadres in Leeuwarden gesitueerd. Daar houden de overeenkomsten tussen Marion Pauw en Lili niet op.

In een interview vertelde Marion Pauw dat ze moeite had om ergens in haar jeugd ergens ‘bij te horen’. In de personage van Lili komt dat terug. Lili voelt zich in gezelschap niet altijd prettig en doet haar best om bij een vriendenclub te horen.

Als ze dan met haar vriendenclub naar Spanje gaat wordt die vriendschap zwaar op de proef gesteld tijdens het verblijf in Spanje en zeker als er een dode valt.

Lili blijft last houden van deze ervaring, mede omdat nooit echt duidelijk is geworden hoe deze persoon nu werkelijk is overleden. Als ze een schrijfopdracht uitvoert voor een bekende lifestyle-goeroe, wordt ze opnieuw geconfronteerd met een bepaalde  groepsdynamiek binnen de groep mensen om deze man heen. Als ze in deze groep iemand treft uit het verleden, lijkt haar dat nog meer duidelijk te worden.

Het boek is verdeeld in hoofdstukken Toen en Nu. De hoofdstukken vloeien mooi in elkaar over. Was ik in het Nu dan wilde ik weten hoe het in Toen verder ging en andersom. Het boek was moeilijk weg te leggen, omdat ik steeds wilde weten hoe het nu verder ging. Ik verbaasde me erover hoe mensen veranderen door groepsdruk. Hoe mensen zich blink achter één persoon kunnen scharen met alle gevolgen van dien. De karakters van de personages vind ik goed uitgewerkt, met aandacht voor achtergronden van de personen.

Een heerlijk boek dat van begin tot eind boeide en ik in ruim twee dagen heb verslonden!

* Tijdens het lezen had ik steeds het liedje Anyone for you (Tigerlily) van George Ezra in mijn hoofd, een grappig en muzikaal bijverschijnsel. 

De camino

 

De Camino van Anya Niewierra stond al een poos op mijn e-reader. Ik was er zelfs al een keer in gestart, maar heb het boek toen weggelegd. Een van de dames van mijn favo boekwinkel, vroeg me al een paar keer of ik het boek al had gelezen. Nee dus. Steeds was er een ander boek, voor een recensie of omdat ik zin had in een ander boek. Nu ligt het boek voor nog geen € 10,- in de boekhandel. Een koopje! Voor mijn jarige schoonzus nam ik het boek mee voor tijdens haar vakantie. Een eindelijk startte ik toen zelf ook in het boek.

 Het is precies een jaar geleden dat Lottes man onverwacht zelfmoord pleegde tijdens het wandelen van de Camino. Emil had als vluchteling uit Bosnië en Herzegovina een moeilijke jeugd, maar toch zou hij nooit zelfmoord plegen. Emil was een geweldige vader, was dol op zijn vrouw en gefocust op zijn werk. Lotte besluit exact dezelfde route te lopen, in de hoop erachter te komen wat hem tot deze beslissing dreef. Maar dan ontdekt ze dat Emil helemaal niet is wie hij altijd beweerde te zijn... een gruwelijk geheim uit het verleden dient zich aan.

 Waarom ik de vorige keer het boek aan de kant heb gelegd? Ik heb werkelijk geen idee. Soms heb je dat een boek je de ene keer niet en de andere keer wel pakt. Deze keer pakte het boek me wel en hoe!

De schrijfstijl van Anya Niewierra is prettig vind ik. De hoofdstukken zijn geschreven vanuit Lotte. Ze worstelt nog steeds met de dood van haar man Emil. Tijdens het lopen van de Camino overnacht ze op exact dezelfde locaties als haar man. Van het lopen kan ze genieten en haar hoofd lijkt ook langzaag leger te worden. Tot ze af en toe het gevoel krijgt dat ze niet alleen lijkt te zijn. Gedurende haar tocht ontdekt ze dingen over de tocht van Emil die haar in verwarring brengen.

Tussen de hoofdstukken van Lotte door zijn hoofdstukken geweven over de belevenissen van drie jongens die in het voormalig Joegoslavië opgroeien.

Die hoofdstukken brachten me nu en dan in verwarring, maar na het lezen van het boek blijken deze hoofdstukken grote meerwaarde aan het boek te geven.

Een bijzonder goed boek vind ik het. Niet alleen hoe je in de gedachten en beleving van Lotte wordt meegenomen, maar ook hoe de geschiedenis van de oorlog in het voormalige Joegoslavië is beschreven. Hoe mensen van vriendschap naar haat gaan in een oorlog waarin bepaalde denkbeelden worden gepropagandeerd, opgepakt en uitgevoerd door mensen.

Toch speelt er ook een heel klein beetje romantiek door het verhaal. Erg mooi gecombineerd! Een aanrader dus. En een terechte winnaar van de Hebban thrillerprijs 2022!  

Nu de paperback voor zo weinig te koop is in de boekhandel en in een heel mooie uitvoering ook nog, zou ik het boek gewoon gelijk gaan kopen. Je krijgt er geen spijt van!

Mijn nieuwsgierigheid naar de andere boeken van Anya Niewierra is gewekt en ik ga deze dan ook zeker lezen.

Een 'dood'gewone nieuwbouwwijk

 

Bernice Berkleef schreef eerder de thriller Cody en Bloedsteen.

Twee boeken waar ik van heb genoten, en toch beiden met een heel ander onderwerp/thema.

Nu is er dan haar nieuwste thriller: Vinex.

Hein en Simone verruilen hun appartement in het hippe Amsterdam-Zuid voor een landelijk gelegen nieuwbouwwijk in Amstelveen. Ondanks het grotere huis en de natuur om hen heen komt de burgerlijkheid van de Vinex-wijk hen algauw tegen te staan. Maar onder die schijn van braafheid gaat het nodige schuil... Een buurvrouw die niet gelukkig is in haar huwelijk en de grenzen opzoekt. Een agente die in de ziektewet is beland en een klein privéonderzoek start om zich maar nuttig te voelen. Een tiener die in een pleeggezin is geplaatst en een ijzingwekkende ontdekking doet. Op hun eigen manier gaan ze allemaal stukje bij beetje over de schreef, totdat het tijdens een buurtfeest volledig uit de hand loopt.

Een thriller met wel een heel bijzonder stel in de hoofdrol. Ik kwam nog niet eerder een Nederlandse thriller met dit thema tegen. Bij het lezen van de proloog ben je al gelijk geprikkeld en nieuwsgierig.

Die nieuwsgierigheid bleef bij mij tijdens het lezen van het boek steeds hangen. Je verwacht dat er ieder moment iets kan gebeuren, maar steeds als ik dacht: nu komt het, kwam het niet. Een bijzonder en verrassend plot vond ik het. Dan worden in het verhaal ook nog eens het bijzondere leven van de tiener die zich staande probeert te houden beschreven en het leven van een politieagente die haar leven weer probeert op te pakken.

Ik ben onder de indruk en vind het boek zeker een aanrader! Het enige ‘nadeel’ is dat je blijft lezen en het boek slecht weg is te leggen, dus het is al snel uit.

Benieuwd met wat voor onderwerp de schrijfster voor haar volgende boek komt.

Zwarte leugens

 

Van de Crime Compagnie ontving ik de thriller Zwarte leugens van Linda Jansma, waarvoor weer hartelijk dank!!

Ruby is een razendpopulaire vlogger. Sinds een aantal jaar blogt ze ook over cold cases waarbij ze de hulp van haar volgers inroept. Haar nieuwste zaak is de verdwijning van een baby die dertig jaar geleden uit de kinderwagen werd gestolen. Dan krijgt ze opeens een vreemde reactie: ‘Ze is niet dood’.

Ruby kan het bericht niet loslaten en duikt dieper in het onderzoek. Maar de zaak lijkt zich meer en meer te verstrengelen met haar eigen verleden.

Ruby is gescheiden van Casper en woont samen met haar hond Pip. Voor haar vlog Pathway to Justice is Ruby op onderzoek om de vele vragen rondom de verdwijning van baby Tess te beantwoorden, met hulp van haar buurman Tristan en vriendin Annika.

De hoofdstukken zijn geschreven vanuit Ruby, Wiebe en vanuit Ellie, die destijds aan het politie onderzoek naar de verdwijning van Tess heeft meegewerkt, en samenwoont met haar dochter.

Er zijn weinig aanknopingspunten voor het vinden van nieuwe informatie. Ruby gaat op bezoek bij verschillende betrokkenen die iets over de verdwijning zouden moeten kunnen weten, maar helaas dat levert niets op. Wat Ruby verontrust is dat het erop lijkt dat zij door een man in de gaten wordt gehouden. De vraag is alleen wie die man is.

Voor mijn gevoel waren de hoofdstukken van Ruby een aanloop naar het echte verhaal. Er werden wat speldenprikken uitgedeeld die je nieuwsgierig maakten, maar ook weer frustreerden (net als Ruby trouwens), omdat er geen oplossing leek te gaan komen. Met de hoofdstukken vanuit Ellie kwam er meer vaart en nog meer nieuwsgierigheid naar hoe het nu zou zitten en, of Tess nu wel of niet nog zou leven.

Zoals in eigenlijk alle boeken van Linda, zijn de hoofdpersonages goed beschreven en leef je met hen mee. Ik werd tot tweemaal toe op het verkeerde been gezet, wie was nu de dader?

Weer een heel fijn boek van Linda Jansma, dat lekker weg leest, spanning heeft maar ook aandacht voor andere onderwerpen als het hebben van een kinderwens en vriendschap.

Wie kan je geloven?

 

Loes den Hollander is toch wel een beetje de koningin onder de Nederlandse thrillerauteurs. Met ‘Geloof mij nooit’ leverde ze haar 29^ste thriller af.

Van de Crime Compagnie ontving ik een erg mooi recensie exemplaar in een gouden uitvoering; waarvoor hartelijk dank!

Geloof mij nooit

Het huwelijk van Jochem en Pattie is vanaf het begin gebaseerd op totaal verschillende intenties. Het houdt daarom geen stand. De scheiding verloopt allesbehalve soepel.
Voor de buitenwereld lijkt het huwelijk van Ted en Fifi heel stabiel en gelukkig. Het einde van de relatie komt dan ook geheel onverwacht.
Dan gebeurt er iets wat niemand van de familie had verwacht en vragen ze zich af: wie wilde nu eigenlijk afrekenen met wie?

Het verhaal is geschreven vanuit verschillende personen, namelijk die van Patti, Jochem en er zijn hoofdstukken van een onbekende personen.

Patti begint het boek met haar verhaal. Ze is freelance fotografe en Jochem is samen met zijn ouders eigenaar van en slagerij en werkt daar ook. Patti vertelt over het verbroken huwelijk met Jochem. Ze woont alleen met haar dochtertje Kiki. Haar huwelijk met Jochem is ze met een andere insteek ingegaan dan haar ex-man, dat blijkt al snel uit haar verhaal. Toch wil ze hem ongelukkig maken, hoewel ze zelf naarstig op zoek is naar een nieuwe minnaar/man.

Jochem vertelt zijn verhaal vanuit zijn rol als ex-man en alleen staande vader. Hij vindt het lastig om de omgang met zijn dochter in een prettige sfeer te laten verlopen, nu zijn ex-vrouw niet erg positief is. Ted, de broer van Jochem is psycholoog en getrouwd met Fifi. Jochem krijgt hulp van zijn broer om de scheidingsperikelen te verwerken en tips hoe hij het beste om kan gaan met zijn negatieve ex-vrouw.

Het huwelijk van Ted en Fifi lijkt het tegenovergesteld te zijn van dat van Jochem en Patti, ze ogen gelukkig samen. Tot Fifi op een dag een wanhoopsdaad begaat.

Daaruit vloeien allerlei ontwikkelingen voort, die nogal van invloed zijn op de relatie tussen de ouders en de broers.

De cursief gedrukte hoofdstukken van een onbekende zijn tussen de hoofdstukken doorgevlochten en maken nieuwsgierig naar wie de dader is. Deze onbekende lijkt niet de enige te zijn die nog iets te vereffenen heeft.

Het boek leest vlot in de kenmerkende schrijfstijl van Loes den Hollander. Geen lange hoofdstukken, prettig taalgebruik en een opbouwende spanning. Als snel dacht ik te weten wie de onbekende ‘dader’ was. Toch werd ik nu en dan in verwarring gebracht door de loop van het verhaal. Er is geen sprake van enorme hoogspanning, maar het verhaal boeide en hield me bezig. Want wie speelde nu de cruciale rol in het verhaal. Wie moet je nooit geloven? Rode draad in het verhaal is de liefde van ouders voor hun kind. De liefde van Jochem voor Kiki en de liefde van zijn ouders voor hun beide zoons.

Ik heb boek met veel plezier gelezen. Het vorige boek van Loes den Hollander de Heks in mij las ook al zo fijn! Ik las al meer boeken van Loes, maar het is alsof ze steeds beter gaat schrijven. Nu vol verwachting op naar het dertigste boek!

Heerlijke thriller!

 

De laatste boeken van Camilla Läckberg die werden uitgegeven in Nederland waren Box en Cultus, die zij samen schreef met Henrik Fexeus. Twee heerlijk dikke boeken in een heel andere stijl dan waarin Läckberg normaal schrijft, maar waar ik erg van heb genoten. Toch ben ik er blij mee, dat er weer een nieuw boek van alleen Läckberg uit is gekomen. En wat voor één!

 Koekoeksjong is de boektitel, de omschrijving van het boekr: 

Twee verschrikkelijke gebeurtenissen schudden Fjällbacka op haar grondvesten. Een beroemde fotograaf wordt dood aangetroffen in een showroom en Henning Bauer, de Nobelprijswinnaar voor literatuur, wordt aangevallen op het eiland waar hij het tiende boek in zijn wereldberoemde serie schrijft. Patrik Hedström en zijn collega's van het politiebureau van Tanumshede storten zich op beide zaken. Ondertussen verdiept Erica Falck zich in een cold case: de moord op een transgender man in de jaren 80. Langzaam realiseert ze zich dat het verleden onlosmakelijk verbonden is met het heden...

Een boek wat voelt als het aantrekken van een oude jas. Want de hoofdpersonages Erica en Patrik, de personages op het bureau en de familie van Erica zijn allemaal wel bekend als je de andere delen hebt gelezen.

Met de twee moorden gaat het verhaal snel van start en neemt het onderzoek Patrik al snel volledig in beslag. Ondertussen start Erica voor haar nieuwe boek met een eigen onderzoek naar de dood van Lola, een bekende transgender in de jaren 80. Het verhaal neemt je niet alleen mee in het leven van Lola, maar ook in het leven van Erica en Patrik en in het leven van het hoofd van het bureau, die de privé de nodige tegenslag ondervindt.  Het verhaal ontspint daarnaast langzaam in toch wel de elite van de kunstwereld, alias 'Blanche'.

Het boek leest heerlijk vlot weg en je zit direct in het verhaal. Sommige lezers zullen dit 12^e boek in de serie rond Erica en Patrik misschien te zeer gesneden koek vinden, maar zelf vind ik het een fijn boek. Daarbij geeft het boek, juist in deze tijd, een interessant inkijk in de LHBT scene in de jaren 80. De ontknoping heeft nog een kleine plottwist, maar dat geeft het verhaal een fijn einde. 

Een aanrader! Ook het volgende deel - als dat er komt - ga ik dat ook zeker weer fijn lezen.

Lekkere culinaire thriller!

 

Marja West is vooral bekend van de boeken die ze alleen schreef, niet alleen thrillers, maar ook korte verhalen. Anna Bontekoe is kok en heeft zich vooral toegelegd op vegetarisch koken. Moeder en dochter schreven samen een culinaire thriller:  Het zal nooit meer kaviaar zijn.

Van de Crime Compagnie ontving ik een proefdruk van het boek dat vanaf vandaag in de winkels ligt.

Het verhaal:

De Nederlandse Sofia werkt bij een bank in New York. Als ze een klant bewusteloos bij de bankkluisjes in de kelder vindt, neemt ze een gevaarlijke beslissing. Dit is het begin van een reeks gebeurtenissen die ertoe leiden dat Sofia als kok bij een grote maffiabaas gaat werken. Door het bereiden van verrukkelijke maaltijden wint ze het vertrouwen van de topcriminelen en achterhaalt zo hun geheimen.

De omslag van het boek gaf mij een beetje de indruk van een feel-good roman. Niets is minder waar, het boek is veel meer dan dat naar mijn mening.

Het verhaal springt tussen het verleden en het heden.

Sofia, is op leeftijd en verblijft in een hospice. Ze ontmoet daar de dochter van een medebewoonster, aan wie ze over haar verleden gaat vertellen. De wijze waarop Sofia je als lezer meeneemt door haar leven is prettig en ontroerend.  Ze moet kiezen voor een baan die ze misschien niet zou moeten willen, maar ze moet geld moeten verdienen om in leven te blijven. Tijdens haar werk voor de maffiabaas vangt ze informatie op, die koppelt aan gebeurtenissen en zo komt ze langzamerhand een schandaal op het spoor. Het is een lastige afweging wat met die informatie te doen. En is er dan ook nog de man, die de liefde van haar leven is, maar onmogelijk lijkt.

Met het vertellen van haar verhaal geeft Sofia de jonge vrouw een kans om een boost aan haar carriére te geven. Tegelijkertijd is het ook alsof Sofia haar leven met het vertellen van haar verhaal wil afronden.

De beschrijvingen van het eten dat Sofie in New York bereidt en de recepten daarvan, geven het verhaal een extra dimensie. Helaas stonden de recepten niet in de proefdruk uitgeschreven, maar de toevoeging van de recepten maakt het boek volgens mij nog weer fijner. Voor recepten van Anna Bontekoe kun je altijd kijken op www.chefbontekoe.com.

Al met al vindt ik het een heel geslaagde culinaire thriller, een bijzonder verhaal dat van de eerst tot de laatste pagina boeit. En een erg fijne leeservaring en een aanrader!